مقاله افزایش توان ترسیب کربن اکوسیستم با کاشت یونجه چند ساله (.Medicago sativa L) در دیم زارهای کم بازده (مطالعه موردی: حوزه آبخیز میدان شهرستان اسفراین) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۲ در فیزیولوژی محیطی گیاهی (پژوهش های اکوفیزیولوژی گیاهی ایران) از صفحه ۱ تا ۱۱ منتشر شده است.
نام: افزایش توان ترسیب کربن اکوسیستم با کاشت یونجه چند ساله (.Medicago sativa L) در دیم زارهای کم بازده (مطالعه موردی: حوزه آبخیز میدان شهرستان اسفراین)
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اکوسیستم
مقاله ترسیب کربن
مقاله دیم زار
مقاله مرتع مصنوعی
مقاله یونجه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محمودی ابراهیم
جناب آقای / سرکار خانم: مهدوی محمد
جناب آقای / سرکار خانم: جوادی محمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
نوع کاربری اراضی و مدیریت آنها، نقش مهمی در توان ترسیب کربن اکوسیستم دارد. تبدیل دیم زارهای کم بازده کشت یکساله به مراتع دست کاشت (مراتع مصنوعی) نوعی اقدام مدیریتی در جهت حفظ منابع پایه اکولوژیکی می باشد. به منظور بررسی نقش این نوع مدیریت اراضی و تاثیر آن در توان ترسیب کربن پایدار، دو اکوسیستم دیم زار و مرتع مصنوعی در حوزه آبخیز میدان در شهرستان اسفراین انتخاب گردید. سپس از کلیه اجزای سهیم در ترسیب پایدار شامل زیست توده زیرزمینی یونجه چندساله رقم قره یونجه در اکوسیستم مرتع مصنوعی و همچنین خاک و لاشبرگ در هر دو اکوسیستم، نمونه برداری و میزان کربن آلی ترسیب شده محاسبه گردید. نتایج نشان داد که میزان ترسیب کربن آلی در دو اکوسیستم در دو بخش خاک و لاشبرگ، دارای اختلاف معنی دار (P£۰٫۰۱) و در اکوسیستم مرتع مصنوعی به ترتیب ۱٫۵۵ و ۱٫۶۲ برابر اکوسیستم دیم زار یکساله بود. همچنین این نوع مدیریت اراضی، توان ترسیب کربن پایدار در بخش زیست توده را از مقدار صفر به ۳۷٫۸۷ تن در هکتار ارتقاء داد. بنابراین به نظر می رسد که استقرار اکوسیستم مرتع مصنوعی به جای اکوسیستم کشت دیم یکساله، بتواند علاوه بر حفظ منابع پایه اکولوژیکی، باعث افزایش معنی دار توان ترسیب کربن پایدار اکوسیستم نیز گردد.