سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: دهمین همایش انجمن هوافضای ایران

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

فریدون ثابت قدم – استادیار هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
ایمان فرح بخش – دانشجوی دکتری
علیرضا مستوفی زاده – استادیارهیئت علمی دانشگاه صنعتی مالک اشتر اصفهان
سیدسلیم طاهری –

چکیده:

درمقاله پیش رو تاثیر استفاده از حل گرهای تکراری زیرفضای کرایلف برراندمان محاسبات در حین حل مرز محصور معادلات ناویر استوکس تراکم ناپذیر دو بعدی مورد بررسی قرارگرفته است معادلات ناویر استوکس از روش تصویری اصلاح شده معین و کیم گسسته سازی شده و مرزهای محصور از طریق میان یابی های مرتبه دوم به حل اعمال شده اند دستگاه معادلات جبری حاصل با استفاده از روشهای تکراری مختلف زیرفضای کرایلف حل شده و با روشهای تکراری کلاسیک و همچنین با یکدیگر مورد مقایسه قرارگرفته اند نتایج نشان میدهند که حتی برای شبکه هیا یکنواخت و بدون تغییر تراکم استفاده از حلگرهای زیرفضای کرایلف راندمان محاسبات را درمقایسه با روشهای کلاسیک تکراری افزایش داده باعث افزایش انعطاف پذیری و محدوده پایداری بیشتر حلگر خواهند شد درشرایط یکسان بزرگترین ضریب تسریع بدست آمده درحدود ۳ مربوط به روش گرادیان مزدوج دوبل پایدار شده BiCGSTAB بوده است.