سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: نخستین همایش ملی آرمان شهر ایران

تعداد صفحات: ۲۳

نویسنده(ها):

مهرزاد سرفرازی – دانشجوی دکتری مدیریت منابع انسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین

چکیده:

رشد بی سابقه فناوری اطلاعات از لحاظ تئوری و عملی منجر به ایجاد یک تحول بزرگ از عصر صنعتی به عصر اطلاعات شده است. با توجه به تکنولوژی های جدید که پیچیدگی زندگی اجتماعی را به دنبال دارند، نیازمند تسهیل امور مختلف زندگی هستیم و بدون توجه به فناوری، بسیاری از امور زندگی، قابل عمل، پیگیری و اجرا نیست. در حال حاضر تکنولوژی اطلاعات این امکان را به فرد داده و کمک می کند تا سریع به اهداف خود دست یابند، ایجاد شهر الکترونیک و قدم گذاشتن درمرحله تکنولوژی IT نیز یک فرصت انکار ناپذیر است. این شهر عاملی در جهت ایجاد سازمانهای شیشه ای است به گونه ای که تمام کارکردها و هدفهای سازمان به طور شفاف قابل مشاهده باشد. شهر الکترونیک شهری است که دسترسی الکترونیکی شهروندان به ادارات و اطلاعات مختلف مورد نیاز به صورت شبانه روزی، هفت روز هفته و به شیوه ای با ثبات، قابل اطمینان، امن و محرمانه انجام می گیرد. اعمتاد عامل تسهیل کننده تعاملات بشری است، اعتماد به افراد امکان انجام تراکنش های تجاری را داده و به حرکت روانتر اقتصاد کمک می کند. از آنجا که بستر شهر الکترونیک، تکنولوژی ارتباطات و اطلاعات است، برای ایجاد اعتماد در شهر الکترونیک از یک طرف باید عوامل وابسته به تکنولوژی ارتباطی و اطلاعاتی را قابل اعتماد کنیم و از طرف دیگر فهم مشترکی را در روابط شهروندان با یکدیگر ایجاد کنیم تا تنوع و سرعت تغییرات، بی اعتمادی را گسترش ندهد. در این مقاله به بررسی مفاهیم شهرالکترونیک و اعتماد سازی الکترونیکی پرداخته و سپس نقش اعتمادسازی الکترونیکی را در مورد شهر الکترونیک بیان می کنیم.