سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی بتن ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

مهدی امینی – بازرس Q.C موسسه مهندسی رهاب -قرارگاه سازندگی خاتم الانبیاء
رضا کرمی – مسئول آزمایشگاه بتن موسسه مهندسی رهاب – قرارگاه سازندگی خاتم الانبی

چکیده:

امروزه از بین روشهای متعددی که برای تعیین مقاومت فشاری بتن پیشنهاد شده، روش چکش اشمیت به دلیل سادگی، ارزانی، سرعت و غیر مخرب بودن، به عنوان یکی از متداولترین روش ها مطرح می باشد. اساس این روش بر این مبناست که برگشت یک جسم الاستیک به سختی سطحی بستگی دارد که جرم با آن برخورد می کند. به طوری که با چکش، ضربه ای به سطح بتن وارد می شود و بزرگی بازگشت آن اندازه گیری می شود. اگرچه این روش بیشتر به منظور مقایسه بکار می رود، ولی می توان رابطه همبستگی مناسبی بین مقاومت فشاری و عدد بازگشتی چکش اشمیت تعیین کرد. اعداد بازگشتی به عوامل متعددی همچون نسبتهای طرح اختلاط، نوع سنگدانه، میزان رطوبت، عمق کربناتاسیون، سن و نوع عمل آوری بستگی دارد. در این تحقیق از نمونه های متعدد مکعبی به ابعاد ۱۵ cm استفاده شده است که پس از عمل آوری چند ساعته با بخار، نمونه ها در دو حالت خشک و تر در سن یک روزه تحت آزمایش با چکش اشمیت قرار گرفتند و بلافاصله مقاومت فشاری آنها با جک بتن شکن اندازه گیری شد. همچنین همین مراحل برای نمونه های ۲۸ روزه تکرار شد، سپس اعتبار سنجی منحنی همبستگی ارایه شده توسط کارخانه سازنده چکش بررسی و میزان خطای آن تعیین گردید و در نهایت در هر حالت رابطه همبستگی با دقت بالا ارایه شد.