سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: همایش شیوه های نوین در مدیریت مدارس در هزاره سوم

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

علی نوری – دانشجوی دکترای برنامه ریزی درسی دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

امروزه جایگاه سنجش پیشرفت تحصیلی اهداف و چگونگی آن یکی از مهمترین موضوعات و چالشزاترین مباحث تربیتی است به گونه ای که می توان از دو منظر کلی به آن نگریست از یک منظر سنجش به عنوان ابزاری در جهت ارتقا یادگیرندگان در نظر گرفته می شود که تاکید عمده آن بر یادآوری و بازخوانی اطلاعات از حافظه است اما از یک منظر دیگر سنجش به عنوان ابزاری در جهت کمک به رشد یادگیرنده و معلم در نظر گرفته می شود که تاکید عمده آن بر آماده ساختن یادگیرندگان برای زندگی در دنیای واقعی و رویارونمودن آنها با تکالی شبیه به تکالیف زندگی واقعی است رویکرد اخیر که رویکرد سنجش اصیل بدان اطلاق می شود استفاده از آزمونهای عینی بسته پاسخ به عنوان تنها وسیله اطلاع از میزان یادگیری یادگیرندگان ر مورد نقد قرار میدهد و پرورش تفکر و حل مساله دانش آموزان را منوط به بهره گیری از رویه های سنجش اصیل همچون آزمونهای عملکردی کارپوشه خودسنجی و آزمونهای تولید پاسخ میداند.