سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین کنفرانس سراسری آبخیزداری و مدیریت منابع آب و خاک کشور

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

عفت افشارمنش – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات فارس
هرمزد نقوی – عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی کرمان
ناصر برومند – استادیار دانشگاه جیرفت

چکیده:

از آنجایی که وجود املاح محلول اضافی خاک در منطقه ریشه می تواند مشکلاتی از قبیل کاهش جذب آب توسط گیاه به دلیل کاهش پتانسیل اسمزی محلول خاک و تخریب ساختمان خاک به دلیل سدیم تبادلی مازاد داشته باشد و نیزبرای گیاه ایجاد مسمومیت نماید، موضوع اصلاح خاک های شور و شور سدیمی حایز اهمیت فراوانی است. در این – تحقیق آزمایش اصلاح خاک شور و سدیمی، با استفاده از ستون خاک در قالب طرح کاملاً تصادفی با پنج تیمار و سهتکرار انجام گرفت. تیمارهای آزمایشی در این طرح شامل: شاهد، گچ، گوگرد، گوگرد+تیوباسیلوس و اسید سولفوریک بودند. نتایج نشان داد که در اولین مرحله آبشویی، غلظت سدیم و همچنین میزان شوری، حداکثر بود و به تدریج باتکرار عملیات آبشویی در مراحل بعدی، غلظت این املاح تا رسیدن به مقدار کم و بیش ثابتی به صورت غیر خطیکاهش یافت. به عبارتی در اولین مرحله آبشویی، بیشترین میزان سدیم و شوری از ستون خاک تخلیه شد و در آخرین مراحل غلظت این املاح در زه آب خروجی، تقریباً ثابت شده است. نتایج تحقیق حاضر نشان می دهد، که به ترتیبتیمارهای اسیدسولفوریک، گوگرد و گوگرد+تیوباسیلوس در تخلیه سدیم از خاک موثرتر بوده اند و کمترین میزان تخلیه سدیم مربوط به تیمار گچ بوده است و در رابطه با روند تغییرات شوری زه آب نتایج نشان داد که در مراحل اولیهآبشویی، تیمارهای گچ و گوگرد + تیوباسیلوس بیشترین مقدار EC زه آب خروجی را نشان دادند و تیمار اسید سولفوریک کمترین EC را در زهاب خروجی داشت. بر اساس این آزمایش، بدون استفاده از هر گونه ماده اصلاحکننده و تنها از طریق آبشویی، غلظت سدیم و همچنین میزان شوری را می توان کاهش داد