با علم به سرقت ادبی میتوانید از بروز آن اجتناب کنید

اساساً سرقت ادبی، استفاده از نظریات و گفته های دیگران است بطوری که وانمود کنید آن ها نظریات و گفته های خود شما هستند. بدترین نوع آن، استفاده از کار دانشجوی دیگر است. نویسندگانی که آگاهانه از منابع دیگران استفاده می کنند و منبع را ذکر نکرده و پشیمان هم نمی شوند، به تقلب آشکاری دست زده اند.

سرقت ادبی، دلیلی کافی برای افتادن از واحد درسی و یا حتی اخراج از دانشکده می باشد. دانشجویی که به عمد تقلب می کند جایی در کلاس درسی ندارد.

ناامید کننده ترین مورد در سرقت ادبی این است که بی توجهی دانش آموز باعث این اشتباه شده باشد. مثلا فراموش کرده تا مطالب نقل قول شده را داخل گیومه قرار دهد. با وجود این، به دکر نقل قول درون متنی می پردازد. (شاید به این علت که در کارت نکته برداری به غلط و یا با بی دقتی نوشته شده است و یا تفسیر نویسنده به خاطر طولانی بودن متن اصلی آن، به طور کامل بیان نشده است. اگر چه این موارد آشکاری از سرقت ادبی نیستند ولی آن دانشجو با خشم مربی خود که او را وادار به دقت بیشتر می کند، مواجه خواهد شد. عواقب جدی سرقت ادبی، شما را ملزم می کند تا در حین قرض گرفتن مطالب از منابع، احتیاط کنید.

البته اصول استانداردی وجود دارد. نویسندگان مجلات و روزنامه، دائماً به نقل قول از دیگران بدون ذکر سند می پردازند. اما نویسندگان مطالب علمی باید سند ایده های اصلی وام گرفته شده از منابع دیگر را ذکر کنند. به همان دلیلی که در ابتدای بحث در مورد توماس ادیسون گفتیم، هر دانشمند کارش را بر روی تحقیقات قبلی بنا می کند. مثل توماس ادیسون تحقیق شما در هر زمینه ای باعث می شود زنجیره این اثر جاودانه بماند. شما از جایی که دیگران آن را رها کرده اند کارتان را با قرض گرفتن از دیگران و با پیشرفت و توسعه دادن فرضیه خودتان شروع می کنید و شاید کسی دیگر، تحقیق شما را ادامه دهد و آن را به سطح بالاتری برساند. بدون سند گذاری مناسب، شما تحقیق خودتان را در همان جا متوقف کرده اید.

در نتیجه شما باید با چند قاعده خود را هماهنگ سازید

  • مشخص کردن مطالب قرض گرفته شده با داخل کردن ان در گیومه، یا تفسیر آن با آوردن نام مولفا. این عمل نشان می دهد که کجا مطالب قرضی شروع شده است.
  • تمام مطالب نقل قول را داخل گیومه قرار دهید.
  • مطمئن شوید مطالبی را که تفسیر کرده اید به سبک و زبان خودتان نوشته شده است. صرفاً تنظیم دوباره شکل و طرح آن قابل قبول نیست.
  • سند مخصوص تمام موارد وام گرفته شده را ذکر کنید. برای مثال در سبک MLA برای هر مرجع، نام و صفحه مورد نیاز است. در زمینه های دیگر الزامات آن تفاوت دارد. فصل ۱۰ در مورد سبک APA و فصل ۱۱ در مورد سبک های دیگر را ببینید.
  • یک مدخل کتابشناسی را از «آثار ذکر شده» برای هر منبع که در مقاله ذکر کرده اید بیاورید.
  • منابعی را که برای مشورت به کار برده اید و از آنها استفاده نکرده اید حذف کنید. این نکته مهم است. چون شما نمی خواهید که معلم شما تمام صفحات مقاله را دوباره نگاه کند و سعی کند منبعی را پیدا کند که در حقیقت شما مطالب آن را ذکر نکرده اید.