سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: ششمین کنفرانس بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

اکرم السادات علیجانزاده – دانشجوی کارشناسی ارشد ژئوفیزیک گرایش زلزله شناسی
حمیدرضا نانکلی – دکترای ژئودزی رئیس اداره ژئودزی و ژئودینامیک اداره کل نقشه برداری زمی
محمدرضا قیطانچی – دکترای زلزله شناسی
فرخ توکلی – دکترای ژئودزی

چکیده:

کشور ایران به عنوان بخشی از کمربندکوه زایی الپ هیمالیا همواره از لرزه خیزی بالایی در طول تاریخ برخوردار بوده است به گونه ای که بخشهای مختلف کشور بارها توسط زمین لرزه های متعددی تخریب شده بطوریکه این پدیده طبیعی به عنوان مهمترین بلای طبیعی کشور محسوب می شود تنشهای فشارشی ناشی از بازشدگی دریای سرخ و حرکت صفحه افریقا – عربستان در راستای شمال – شمال شرقی و نیز حرکت ورقه هند در راستای شمال – شمال غربی موجب حرکت و جابجایی به نسبت متفاوت در پوسته ها و قطعات گوناگون قاره ای و اقیانوسی ایران می شود و در نتیجه عامل فراوانی زمین لرزه ها در ایران است.