سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محمد حسن نخجوانی – کارشناس ارشد مهندسی محیط زیست

چکیده:

حامیان محیط زیست سالهاست در پی استفاده از روشهای موثر و فراگیر در حفاظت از محیط زیست هستند. یکی از بهترین روشهای شناخته شده در جهان، انتقال آگاهیهای لازم به مردم هر جامعه و عمومی ساختن فرهنگ حفاظت از محیط زیست است. در این وضعیت، هر یک از افراد جامعه در زندگی شخصی و حرفه ای، خود را متعهد به محیط زیست دانسته و بصورت خودکار حساسیتهای زیست محیطی را در انجام امور شخصی و حرفه ای لحاظ می کند. اما چگونه میتوان فرهنگ حفاظت از محیط زیست را در جامعه رایج کرد. واضح است که هر جامعه ای شرایط خاص خود را دارد. در کشوری چون ایران که مردمش باورهای مذهبی قویی دارند نقش دین در شکل دهی علایق و رفتارهای مردم غیرقابل انکار است. مطالعاتی پیشتر در خصوص دیدگاه اسلام نسبت به محیط زیست انجام شده است. بر مبنای این مطالعات، دین اسلام، هر یک از اجزای موجود در جهان را مخلوق و نشانه ای از خداوند میداند. به همین جهت از مگسی کوچک تا کوهی بزرگ همگی قابل تامل بوده و وجودشان حکمتی به همراه دارد. به همین ترتیب نابودی یا تخریب هریک از اجزای موجود در جهان خلقت در دین اسلام قابل قبول نمی باشد. اما این دیدگاه باید تقویت و در سطح جامعه منتشر گردد. و این وظیفه حامیان محیط زیست است تا با ایجاد ارتباط مناسب با نهادها و مراکز مذهبی، موجب تقویت این واقعیت گردند که حفاظت از محیط زیست نه تنها امری غیر دینی نیست، بلکه جزئی از دینداری است. با این دیدگاه جدید حامیان و فعالان محیط زیست میتوانند از پشتیبانی نهادهای مذهبی در جهت فراگیر ساختن فرهنگ حفاظت از محیط زیست در سطح جامعه استفاده کنند و نفرات بیشتری را به سمت برنامه های زیست محیطی جلب نمایند.