استناد هدفمند به منابع

توماس ادیسون (مخترع)، تحقیق خود را بر اساس تحقیقات مستند دیگران آغاز کرد. او زمانی گفت که اختراعات او از جایی که دیگر مخترعان آنها را رها کرده اند شروع شد. او کارش را بر اساس کار دیگران شروع کرد و چقدر خوش شانس بود که پیشینیان او آزمایش های خود را ثبت می کردند. لزوم دانشمند بودن سهم بردن از اطلاعات است. اولین هدف برای ثبت کردن یک مقاله تحقیقاتی به آگاهی رساندن و منتشر کردن یافته های جدید است. گیاه شناسی توضیح می دهد که چطور یک رشته سرخس جدید را در سرزمین کنتاکی بین دریاچه ها پیدا کرده است. یا متخصصی در زمینه علوم پزشکی نتایج به دست آمده از تحقیق در مورد سرطان را گزارش می کند. یا جامعه شناسی نتایج پژوهشی دو ساله ی خود را بر روی بومیان امریکایی در منطقه آپالاچیان منتشرمی سازد.

به همین صورت، شما باید یافته های خود را از رشته زمین شناسی گرفته تا تحقیق علنی در مورد دفع غیر قانونی زباله های پزشکی و یا نتایج بررسی ازدحام بیش از حد کلاس های درسی مدارسی، به اطلاع دیگران برسانید.

تحقیقی، جزء ضروری زندگی کاری و حرفه ای وکلا، تجار خرده فروش یا یک پرستار می باشد. یک مدیر نیازمند یک کارشناس محققی است که توانایی بررسی انتقادانه را داشته باشد و بتواند در مورد مسایل (نیازمندی های موکلی، تصمیم گیران بازار یا طراحی ایستگاه پرستاری) مطلب علمی بنویسد. همانند توماس ادیسون، تحقیق خود را از جای شروع کنید که دیگران آن را رها کرده اند. شما با ذکر نام کارشناسان این زمینه، از فرضیه ی خودتان حمایت می کنید.

بنابراین دقت در نقل قول ها و تفسیر کردن هایتان لازم و ضروری می باشد. زمانی که خوانندگان می بینند مطلب ذکر شده را که در گیومه نگذاشته اید، حدس می زنند که شما تفسیر کرده اید نه نقل قولی، مطمئن شوید که این فرضیه درست است. وارد کردن منابع در متن یکی از بخش های اصلی کار شماست. ذکر منبع به کارتان اعتبار می بخشد و حتی بعد از نقل یک عبارت خوش ساخت این اعتبار دو چندان می شود(همزمان با کسب اعتبار بیشتر برای گوینده متن). همچنین با خلاصه کردن بهترین آراء می توانید اعتبار به دست آورید ( به این شرط که اسامی آنها را ذکر کنید). . ضرورت بیان افکار مهم، توانایی شما را در شبیه سازی، بیان و انتشار ایده ها به روش منطقی و روشن ارزیابی می کند.

یکی از نقش های شما به عنوان یک محقق این است که بین خواننده و دنیای دانش بنیادی روی یک موضوع کوچک ارتباط برقرار کنید. شما باید نیاز خواننده را نه تنها در مورد موضوع، بلکه در مورد پیشینه ی آن نیز تامین کنید. شما می توانید مقاله تان را با خلاصه کردن یک کتاب مهم، تفسیر متون مقالات مهم و نقل قول مستقیم از مولفان مستند کنید، تا اینکه بخواهید مخفیانه مقاله تان را با مطالب سرقت شده پر کنید. نام منابع را واضح ذکر کنید و این امکان را به خواننده بدهید تا با محدوده مطالعات شما در مورد موضوع آگاه شود. مانند مثال زیر: «الامار الکساندر وزیر اموزش و پرورش از طرح افزایش ساعات کلاس های درسی دفاع می کند و آن را «پناهگاهی» برای کودکانی می داند که والدینشان شاغل می باشند.»

این جمله برای خواننده مشخص می کند که نقش دولت در طرح افزایش ساعات کلاس درسی به سود کودکانی است که والدین شاغل دارند. این جمله مدارک روشنی را از بررسی نویسنده در مورد موضوع ارائه می دهد و این طور به نظر می رسد که صادقانه باشد.

یکی از روش های جلوگیری از سرقت ادبی این است که نکات و نظریات شخصی خود را افزایش دهید. تحقیق کنید که احساس و درک شما در مورد این مسأله چگونه است. سپس به جای کپی کردن جملات در صفحه های مقاله هایتان، سعی کنید با استفاده از چکیده مطلب و تفاسیر ترکیبی از ایده های مولفان را با افکار خودتان، بیان

کنید. با خواندن دوباره، می توانید ایده هایتان را بررسی کرده، بسنجید و ارتباط معنی داری بین آنها ایجاد کنید و از آنجا که ناگزیر به درج منبع می باشید خود به خود به آن اعتبار می بخشید.

اگر شما اقدام به سرقت ادبی کنید، چون به ایده ها و نوشته های دیگران تکیه کرده اید، جلوی رشد تفکر انتقادی خود را گرفته اید. بنابراین، هرگز ایده های اصلی و اساسی نخواهید داشت. (بخش ۲ ج را نیز ببینید).