سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی آموزش در ایران ۱۴۰۴

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

مجتبی تجری – دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی آموزشی دانشگاه مازندران
سمیه صاحبی – کارشناس مدیریت و برنامه ریزی آموزشی
فاطمه رضایی – کارشناس مدیریت و برنامه ریزی آموزشی

چکیده:

معلم یکی از عوامل محوری در فرایند یاددهی و یادگیری است و نقش وی از آن جهت مورد توجه است که اهداف نظام آموزشی با وی محقق می شود. از آنجا که رسیدن به جایگاه مناسب آموزش و پرورش در آینده بدون به کارگیری ابزارهای مناسب آن که همان معلمان و روش های تدریس مورد استفاده آنان است غیر ممکمن جلوه می نماید توجه به روش تدریس معلمان و افزایش توانایی آنان در استفاده از روش های تدریس می تواند گام بلندی به سوی اهداف آموزشی در ایران ۱۴۰۴ باشد. مقطع ابتدایی شالوده ی سایر مقاطع تحصیلی است و روشهای نوین تدریس اگر در ابتدایی آغاز شد ه و مورد استفاده قرار گیرند، دیگر معلمان در سایر مقاطع، زمانی که می خواهند از این روشهای استفاده نمایند با مقاومت کمتری از سوی دانش آموزان مواجه شوند. در یک نگاه کلی روش های تدریس را می توان به دو دسته روش های تدریس سنتی و نوین تقسیم بندی نمود، ما در این مقاله ضمن توضیح اجمالی در مورد انواع مختلف این روش ها، به بررسی میزان استفاده معلمان پایه ابتدایی از روشهای نوین تدریس در شهرستان بابل می پردازیم. جامعه آماری در این تحقیق کلیه دبستان های ابتدایی دخترانه شهر بابل بوده که برای انتخاب مدارس از نمونه گیری تصادفی طبقه ای استفاده شده است، نتایج تحقیق حاکی از آن است که استفاده از روش مشارکتی در بین معلمان از محبوبیت بیشتری برخوردار بوده در حالی که روش ایفای نقش کمتر مورد استفاده قرار گرفته است.