مقاله استفاده از ۳۲P برای تعیین سویه موثر میکوریزای هم زیست با جو (.Hordeum vulgare L) و یونجه (.Medicago sativa L) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۹۲ در مجله الکترونیک مدیریت خاک و تولید پایدار از صفحه ۲۳۱ تا ۲۴۲ منتشر شده است.
نام: استفاده از ۳۲P برای تعیین سویه موثر میکوریزای هم زیست با جو (.Hordeum vulgare L) و یونجه (.Medicago sativa L)
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله قارچ های میکوریزا
مقاله یونجه
مقاله جو
مقاله هم زیستی
مقاله ۳۲P

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اردکانی محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: رضوانی محمد
جناب آقای / سرکار خانم: زعفریان فائزه
جناب آقای / سرکار خانم: رجالی فرهاد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
تکنیک های هسته ای برای تعیین مجاورت، اندازه گیری میزان انتقال و تبادل عناصر بین گیاه و قارچ های میکوریزا و انتخاب سویه موثر میکوریزا در گیاهان استفاده می شود. به این منظور، دو آزمایش گلدانی جداگانه در قالب طرح کاملا تصادفی برای تعیین بهترین سویه میکوریزای هم زیست با یونجه و جو از میان ۴ سویه شامل Glomus mosseae، G. etanicatum، G. intraradices و ترکیبی از سویه های مختلف (G. mosseae، G. fasciculatum و Gigaspora hartiga) با استفاده از تکنیک رادیوایزوتوپی در پژوهشکده کشاورزی، پزشکی و صنعتی سازمان انرژی اتمی ایران واقع در کرج انجام شد. اعمال ۳۲P در مرحله حداکثر رشد رویشی صورت گرفت. با استفاده از دستگاه شمارش گر بتا میزان واپاشی ارزیابی شد. در جو سویه G. mosseae قابلیت و توانایی جذب ۳۲P بیشتری نسبت به سویه های دیگر داشت. گیاهان هم زیست با این سویه دارای اکتیویته برگ، ساقه و سنبله بیشتری بودند. همچنین این گیاهان کارایی بیشتری در تجمع ماده خشک اندام هوایی داشتند. یونجه هم زیست با سویه G. mosseae بیشترین میزان وزن خشک اندام هوایی، اکتیویته ۳۲P در برگ و ساقه و اکتیویته ویژه را داشت. در کل سویه ها در ایجاد هم زیستی با یونجه و جو تفاوت داشتند. ولی کارایی سویه G. mosseae در جذب ۳۲P سبب افزایش رشد و تولید ماده خشک بیشتر به وسیله جو و یونجه شد که می توان آن را به عنوان سویه برتر معرفی نمود.