سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی مباحث نوین در کشاورزی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

حامد شیرازی – دانش آموخته کارشناسی ارشد دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین اهواز
محمد رضا پارسا – رئیس اداره ترویج و آموزش جهاد کشاورزی فسا
سید عطاء الله سیادت – استاد دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین اهواز
یحیی امام – استاد دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز

چکیده:

به منظور بررسی تاثیر سایکوسل و سطوح نیتروژن بر خصوصیات کمی و کیفی جولخت، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در چهار تکرار، در مزرعه آموزشی دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین (ملاثانی ) در سال زارعی ۸۹-۱۳۸۸ ، اجرا گردید. سطوح نیتروژن در چهار سطح ( صفر، ۷۵ و ۱۵۰ و ۲۲۵ کیلوگرم در هکتار ) و غلظت های سایکوسل در سه سطح (صفر، ۱۵۰۰ و ۳۰۰۰ میلی گرم در لیتر) به کار برده شدند. طبق نتایج استفاده از سایکوسل با افزایش در ماندگاری پنجه های بارور و افزایش تعداد سنبله در متر مربع و نهایتا افزایش تعداد دانه در سنبله باعث افزایش عملکرد و شاخص برداشت گردید. بهترین عملکرد دانه در سطح نیتروژن ۲۲۵ کیلوگرم در هکتار به دست آمد که با سطح ۱۵۰ کیلوگرم در هکتار اختلاف آماری معن یداری ازخود نشان نداد. غلظت ۳۰۰۰ میلی گرم در لیتر سایکوسل باعث افزایش عملکرد گردید . بیشترین تعداد سنبله و تعداد دانه در سنبله متعلق به سطح نیتروژن ۲۲۵ کیلوگرم در هکتار بود که با سطح نیتروژن ۱۵۰ کیلوگرم در هکتار اختلاف آماری معنی داری از خود نشان نداد. وزن هزار دانه در تمام سطوح نیتروژن ۲۲۵ کیلوگرم در هکتار و تیمار سایکوسل ۳۰۰۰ میلی گرم در لیتر و سطح نیتروژن ۱۵۰ کیلوگرم در هکتار، کاهش پیدا کرد. لذا بهترین سطح نیترو ژن در جو لخت سطح ۱۵۰ کیلوگرم در هکتار و بهترین غلظت سایکوسل سطح ۳۰۰۰ میلی گرم در لیتر می باشد که عملکرد دانه بالا (۳۹۳۶ کیلوگرم در هکتار)، را نیز تولید کرد.