سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی نفت، گاز، پتروشیمی و نیروگاهی

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

محمد فرخچه – دانشجوی مهندسی نفت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد امیدیه
محمدصادق دادایی دهکردی – دانشجوی مهندسی نفت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد امیدیه

چکیده:

همواره با رشد روز افزون میزان حفاری چاه های نفت و گاز و همچنین بهره برداری بیشتر از منابع نفتی میزان آلودگی های ناشی از این فراینده ها نیز افزایش می یابد. در زمان حفاری یک چاه استفاده از گل های پایه روغنی کهبیشتر شامل گازوئیل و مشتقات نفتی می باشد، می تواند باعث به خطر افتادن محیط زیست و اکوسیستم موجود در منطقه بشود. از طرفی دیگر در طی عملیات های انجام شده روی نفت های تولیدی در واحد های مختلف شرکت هایبهره برداری مقداری نفت زائد جهت سوزاندن وارد گودال آتش می شوند که این سوختن نیز آلودگی هایی وارد محیط می کنند. از طرفی دیگر نیز با توجه به رشد میزان خشک سالی های اخیر در کشور مشکلات زیست محیطی فراوانیبوجود آمده است. از جمله این مشکلات می توان به پدیده گرد و غبار اشاره کرد. در ایران جهت بیابان زدایی از روشهایی همانند کاشت نهال، بادشکن ها، عملیات مالچ پاشی و … استفاده می شود. در این مقاله سعی شده است که با ترکیب این دو با یکدیگر می توان میزان آلودگی ها و آلاینده های هوا را به طور چشمگیری کاهش داد، که عمده ترینمسئله مورد بررسی ما در اینجا استفاده از آلودگی های نفتی جهت تولید مالچ موجود در بیابان زدایی می باشد. از مزیت های این روش می توان به کاهش چشمگیر آلودگی های نفتی، کاهش گرد و غبار و همچنین کاهش بسیار زیاد هزینه ها در هر دو زمینه اشاره کرد