سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

عبداله احتشام نیا – دانشجوی دکتری علوم باغبانی، عضو باشگاه پژوهشگران جوان دانشگاه آزاد ا
شریفانی مهدی – استادیار گروه باغبانی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
وحدتی کورش – استادیار گروه باغبانی دانشگاه تهران، پردیس ابوریحان

چکیده:

گردوی ایرانی ( Juglans regia) ا ز نظر تولید دانه خوراکی بهعنوان بهترین گونه از خانواده ژوگلانداسه شناخته شده است . شناسایی و جمعآوری ارقام بومی درختان میوه اولین گام در مسیر برنامههای اصلاحی بهشمار میآید، بهطوری که عدم آگاهی متخصصان اصلاح از خصوصیات ژنتیکی گیاهان موجب میشود کار بهنژادی با کندی صورت گیرد. تاکنون روشهای زیادی برای بررسی تنوع ژنتیکی و تعیین قرابت ژنتیکی بین ارقام و تودههای گردوی ایرانی استفاده شده است که از آن جمله می – توان به شاخصهای مورفولوژیک اشاره کرد. در این مطالعه بهمنظور بررسی تنوع مورفولوژیکی تودههای گردوی بومی استان گلستان، ۹۶ درخت گردو از ۵ توده شناسایی شده انتخاب و ۳۲ صفتکمی و ۴۹ صفت کیفی مربوط به دانه و دیگر صفات مورفولوژی یادداشت برداری گردید. خصوصیات کمی و کیفی دانه و مغز، صفات فنولوژی، ترکیب عمومی درخت و صفات برگ (با استفاده از راهنمای ارزیابی درختان) نیز در ۵ توده گردوی این استان بررسی گردید. نتایج نشان داد که با افزایش ارتفاع از سطح دریا درصد حساسیت به بلایت کاهش و مقاومت به سرما و روشنی رنگ مغز افزایش مییابد. برای گروه بندی تودهها از تجزیه خوشهای برحسب دادههای کمی و کیفی، بر اساس الگوریتم UPGMA استفاده شد که تقسیمبندی توده ها با استفاده از صفات مورفولوژیک کمی و کیفی با دسته بندی آنها بر اساس موقعیت جغرافیایی متفاوت بود، به طوری که درختان توده های نزدیک به هم در خوشه های متفاوتی قرار گرفتند و این نتیجه حاکی از تنوع زیاد در بین توده های مختلف است.