سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: ششمین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

زهرا صادقی – دانشجوی کارشناسی ارشد سازههای آبی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
امیراحمد دهقانی – عضو هیئت علمی گروه مهندسی آب، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
لنا جعفرقلی – دانشجوی کارشناسی ارشد سازههای آبی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
سیدداود میرعلایی – دانشجوی کارشناسی ارشد عمران دانشگاه آزاد کرمان

چکیده:

آبشکن یا اپیها از جمله سازههایی هستند که در عملیات ساماندهی و اصلاح مسیر رودخانه ها و اهدافی چون محافظت سواحل رودخانه ازآبشستگی، کشتیرانی و نیز لایروبی کاربرد گسترده ای دارند. از جمله مسائل مهم در طراحی آبشکن ها، پدیده آبشستگی موضعی دماغه ی آن ها می باشد که به علت تنگ شدگی مقطع جریان و وجود گردابه های قوی بوجود می آید. مروری بر تحقیقات گذشته نشان می دهد که اکثر تحقیقات بر روی آبشکنهای تیغه ای استوار بوده و تحقیقات اندکی بر روی آبشکن های -L شکل صورت گرفته است. میکرو مدل ها، مدل های کوچک مقیاسی هستند که به دلیل صرفه اقتصادی مورد توجه محقق ین قرار گرفته اند. بنابراین، در این تحقیق ابتدا به بررسی آزمایشگاهی آبشستگی در شرایط جریان آب زلال بر روی آبشکن -L شکل با زبانه به سمت پایین دست با استفاده ازمیکرومدل پرداخته شد. نتایج نشان می دهد که با افزایش دبی جریان در شیب ثابت و افزایش شیب کف کانال در دبی ثابت، حداکثر عمق آبشستگی و حجم حفره افزایش می یابد