سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: یازدهمین کنفرانس مهندسی حمل و نقل و ترافیک ایران

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

علی بهسرشت – دانشجوی دکتری برنامه ریزی شهری و سیاستگذاری عمومی، دانشگاه تگزاس
محجوبه دهبان – دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری، دانشگاه شهید بهشتی
سیداحسان سیدابریشمی – استاد یار مهندسی حمل و نقل، دانشگاه تربیت مدرس، تهران

چکیده:

شهرسازی علمی بین رشته ای و در عین حال مستقل است؛ یکی از علومی که رابطه تأثیرگذار و هم چنین تأثیرپذیری با علم شهرسازی داشته، برنامه ریزی حمل و نقل است. به گونهایی که برنامه ریزی کاربری زمینمیتواند تعیین کننده نوع برنامه ریزی حمل و نقل و هم چنین برنامه ریزی حمل و نقل میتواند تعیین کننده نوع برنامه ریزی کاربری زمین باشد. پژوهش حاضر، به دنبال الگویی جهت برآورد جذب سفرهای شهری باتوجه به کاربری زمینهای شهری و در جستجوی عوامل تأثیرگذار بر جذب سفرهای شهری با تأکید بر کاربری زمینهای شهری است. در این پژوهش، مدل هم ارزی به عنوان یک مدل کاربردی در برنامه ریزی شهری وبرنامه ریزی حمل و نقل مورد توجه قرار گرفته است. طراحی الگویی که هم ساده و قابل فهم باشد و هم انعطاف پذیری کافی را برای تطبیق با ویژگیهای مختلف شهرهای ایران داشته باشد می تواند کمک شایانیبه برنامه ریزی شهرها باشد. به طور قطع، عوامل متعددی میتوانند بر یککاربری جهت ایجاد جاذبه در آن، برای جذب سفرهای شهروندان موثر باشند. مدل همارزی کاربری اراضی به دنبال این عوامل و میزاناثرپذیری آنها بر یککاربری در فرآیند جذب سفرهای شهری است. در این پژوهش، با اجرای مدل همارزی کاربری اراضی بر روی نمونه موردی(منطقه ۶ شهر تهران)، نتایج تحقیقات به صورت واقعی به تصویر کشیده شده است.