سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

سیده زهرا نوربخش – دانشجوی دکتری مدیریت محیط زیست،دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
مهناز مظفری –
سودابه شهبا –
مریم رضایی پاشا –

چکیده:

منطقه کسیلیان در محدوده جغرافیایی۴۸ ۵۲ تا َ۲۶ ۵۳ طول شرقی و َ۴۸ ۳۵ تا َ۳۲ ۳۶ عرض شمالی با وسعت ۸۶/۳۴۲ کیلومتر مربع دراستان مازندران واقع شده است، این منطقه قسمت کوچکی از بخش های کوهستانی و جنگلی شمال البرز محسوب می گردد، یکی از زیر حوزه های حوزه آبخیز تالار بوده و در ارتفاعات زون مرکزی سلسله جبال البرز واقع شده است. هدف از این تحقیق ارزیابی تناسب قسمت های مختلف منطقه با کاربری اکوتوریسم می باشد. جهت دسترسی به اهداف تحقیق ازدو روش و ابزار فرایند تحلیل سلسله مراتبی (AHP)وسیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) استفاده شد، در مرحله اول برای ارزیابی تناسب نقشه های پایه تهیه شد که نقشه های توپوگرافی ۵۰۰۰۰/۱ و نقشه کاربری اراضی ۱۰۰۰۰/۱ بودند سپس لایه های مورد نظر (لایه کاربری اراضی، لایه ارتفاع، طبقات شیب، جهت شیب، نزدیکی به رودخانه، نزدیکی به معابر و نزدیکی به مناطق جمعیتی) ازروی این نقشه ها در محیط GIS استخراج شد، جهت تلفیق لایه ها و بدست آمدن نقشه تناسب اکوتوریسمی منطقه از آنجایی که اهمیت همه آنها از نظر اکوتوریسمی یکسان نبود به هرکدام از لایه ها با استفاده از متد AHP طبق نظر یک گروه کارشناسی ۱۰ نفره در نرم افزار Expert Choice وزن دهی شد و لایه ها بر اساس وزنشان باهم تلفیق شده و نقشه نهایی بدست آمد و این نتیجه حاصل شد که بخش اعظم منطقه جهت کاربری اکوتوریسم مناسب است .