سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین سمینار ملی امنیت غذایی

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

پگاه درجانی – دانشجوی کارشناسی ارشد علوم و صنایع غذایی
علیرضا صادقی ماهونگ – اعضا هیئت علمی گروه علوم و صنایع غذایی

چکیده:

در طی ۵۰ سال اخیر استفاده از پلاستیک ها در صنعت بسته بندی انواع مواد غذایی ونوشیدنی ها و یا به شکل ظروف یکبار مصرف افزایش چشمگیری داشته است بطوریکه عصر حاضر را لقب عصر پلاستیک داده اند و پلاستیک ها اکثرادر تماس مستقیم با مواد غذایی هستند و باعث برهم کنش ناشی از انتقال یا مهاجرت اجزای بسته بندی به مواد غذایی می شوند و نیز باعث الودگی محیط زیست شده و عملا چرخه زیست محیطی را دچار اختلال می نمایند با توجه به مشکلات زیست محیطی و بهداشتی ظروف یکبار مصرف پلاستیکی برای تغییر الگو و کاهش مصرف کیسه ها ظروف و محصولات یکبار مصرف پلاستیکی و جایگزین کردن مواد قابل بازیافت غیرپلاستیکی تحقیقات متعددی صورت گرفته است یکی از روشهای حل این مشکل استفاده از بسته بندی های نوین می باشد که این بسته بندی ها شامل بسته بندی زیست تخریب پذیر و بسته بندی های فعال می شوند که بسته بندی زیست تخریب پذیر نیز شامل دو گروه فیلمهای خوراکی و پلاستیکهای تجزیه پذیر می باشند.