سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: پنجمین همایش ملی مدیریت پسماند

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

محمدرضا صبور – دانشکده عمران، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
مهدی قنبرزاده لک – دانشکده عمران، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
امیر قربان – دانشکده عمران، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی

چکیده:

استفاده از فرآیند زباله سوزی در امحاء زایدات خطرناک بیمارستانی و کنترل آلاینده های خروجی از آن به فرم گازها یا ذرات معلق، روشی متداول در اکثر کشورهای توسعه یافته محسوب می گردد. با این وجود بدلیل فقدان تجربیات عملی از راهبری واحدهای مدرن زباله سوزی در ایران و نیز تلقی نادرست از میزان و سمیت آلاینده های تولیدی، این سیستمها تاکنون مورد توجه متخصصین و مسئولین داخلی قرار نگرفته است. در این مقاله پس از طراحی یک واحد زباله سوز بیمارستانی از نوع کوره گردان بهمراه محفظه ثانویه با ظرفیت اسمی ۱٫۵ تن در ساعت و عملکرد ۱۰ ساعت در روز، با استفاده از فاکتورهای انتشار تهیه شده توسط سازمان حفاظت محیط زیست امریکا، آلایند ههای معیار در دو حالت ۱)کنترل نشده و ۲)پس از نصب تجهیزات کنترلی، برآورد و با استاندارد مقایسه گردیده است. نتایج حاصله حاکی از پایین بودن میزان آلایند ههای NOx و SO2 ،CO از حدود استاندارد بوده و بنابراین در این خصوص نیازی به استفاده از تجهیزات کنترلی وجود نخواهد داشت. این امر می تواند بدلیل ایجاد درجه حرارت بالا در کوره گردان و کافی بودن زمان ماند و اغتشاش گازها در محفظه ثانویه باشد. علاوه بر آن پایین بودن انتشارات دی اکسید گوگرد نیز بعلت طبیعت ترکیب پسماند بیمارستانی است که عموما مقادیر اندکی از گوگرد را بهمراه دارد. درخصوص دیگر آلاینده ها یعنی ذرات معلق، دای اکسینها و فیورنها، گاز کلرید هیدروژن و فلزات سنگین انتظار می رود با نصب تجهیزات کنترلی شامل ترکیبی از اسکرابر نوع Spray Dryer تزریق کربن فعال و در نهایت فیلتر پارچه ای، غلظت آنها به کمتر از حدود استاندارد برسد.