سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی راهبردهای دستیابی به کشاورزی پایدار

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

هانی تبریزی – دانشجوی کارشناسی ارشد کشاورزی آب،سازههای آبی دانشگاه شهرکرد
سجاد شاکریان –

چکیده:

کشاورزی به مفهوم راهها وروشهای بهره برداری از منابع آب وخاک و انرژی در جهت تأمین نیازهای غذایی و پوشاک انسانها همواره در طول تاریخ پایه واساس بسیاری از تحولات اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی در سرتاسر جهان بوده و هست. به طوری که امروزه کشاورزی و توسعه کشاورزی به عنوان موتور محرکه و نیروی پیشبرنده توسعه به طور عام و توسعه روستایی به طور خاص می باشد، یکی از عوامل اصلی و محدود کننده توسعه بخش کشاورزی ایران نهاده آب می باشد. کشاورزی پایدار نوعی کشاورزی است که در جهت منافع انسان بوده ، کارایی بیشتری در استفاده از منابع دارد و با محیط در توازن است. به عبارت دیگرکشاورزی پایدار باید از نظر اکولوژیکی مناسب، از نظر اقتصادی توجیهپذیر و از نظر اجتماعی مطلوب باشد.کارشناسان معتقدند در صورتی که محدودیت آب وجود نداشت ۳۰ تا ۵۰ میلیون هکتار از اراضی کشور قابل کشت و زرع میبود. دراین تحقیق تعریفی از کشاورزی پایدار داشته و ظهور و اهداف آن را ذکر خواهیم نمود و در ادامه به معرفی روش داده- ستانده و محاسبه پیوندهای پیشین و پسین و بررسی تأثیر آنها در اشتغال زایی در بخش کشاورزی و زیر بخش آب که شامل ارزش افزوده، اشتغال مستقیم و غیر مستقیم میباشد، میپردازیم.