سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

احسان میرزایی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی محیط زیست، دانشگاه تهران
سعید گیتی پور – استادیاردانشکده محیط زیست، دانشگاه تهران
محمد موسوی نژاد –
سینا جلائیان –

چکیده:

جامد سازی و تثبیت دربرگیرنده نوعی از روش های پالایش مواد زائد خطرناک در سایت های آلوده می‌باشد که در آن از یک سری از ترکیبات معدنی و یا آلی، جهت جلوگیری از نشت و گسترش آلاینده به محیط‌های اطراف و همچنین آب های زیرزمینی استفاده می گردد. استفاده از این شیوه ی پاکسازی در سال های اخیر، رشد قابل توجهی داشته است، چرا که نیازی به جابه جایی خاک های آلوده از محلی به محل دیگر ندارد و پالایش معمولا در همان سایت آلوده صورت می گیرد و از سوی دیگر استفاده از این تکنولوژی، اغلب کم هزینه و سریع می باشد. همچنین پس از پایان عملیات، زمین اغلب برای کاربردهای بعدی قابل استفاده می‌باشد. جامدسازی شامل مکانیزم هایی است که در آن، خاک و یا لجن آلوده به یک بلوک یکپارچه تبدیل می‌گردد، به طوری که مقاومت خاک افزایش یافته و نفوذپذیری آن کاهش می‌یابد که در این مکانیزم اعمال شده بر خاک، تغییرات اغلب فیزیکی می باشند. در مقابل تثبیت شامل روش هایی است که در آن آلاینده ها به مواد کم خطرتر و با قابلیت جابه جایی کمتر تبدیل می‌شوند که این متد می‌تواند از طریق اضافه کردن مواد شیمیایی و سیمانی نظیر سیمان پرتلند نیز اعمال گردد. تثبیت اغلب شامل یک سری واکنش های شیمیایی بین آلاینده و عامل تثبیت کننده می‌باشد. در روش جامدسازی و تثبیت ، دو شیوه در اکثر موارد با هم عمل می‌نمایند و به عنوان مکمل یکدیگر ، خاک آلوده را اصلاح می کنند. این مقاله به بررسی انواع روش‌های جامدسازی و تثبیت، قابلیت استفاده از این شیوه برای انواع مختلف آلودگی، آزمایش نشت و آزمایش‌هایی برای اندازه‌گیری مقدار پالایش و مقدماتی بر روش اجرا می‌پردازد.