سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی فناوریهای معدنکاری ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

مهدی استادرحیمی – کارشناسی ارشد فرآوری مواد معدنی، دانشگاه علمی کاربردی بافق
علی دهقانی – دکترای فرآوری مواد معدنی، عضو هیئت علمی دانشکده معدن متالورژی دانشگاه
اکبر حقیقی – لیسانس معدن، مدیر معدن سنگ آهن میشدوان
سیدعلی نبوی زاده – دانشجوی مهندسی معدن، دانشگاه یزد

چکیده:

واحد میشدوان یکی از معادن فعال در زمینه تولید سنگ آهن است. در مدار پرعیار سازی این معدن، ذرات کمتر از ۴ میلیمتر قبل از ورود به مرحله جدایش مغناطیسی جدا می شوند به این بخش از مواد دانه ریز، نرمه طبیعی گفته می شود. به دلیل پائین بودن عیار این مواد امکان فروش آن به قیمت مناسب وجود ندارد. در این تحقیق، امکان پرعیار سازی مواد دانه ریز خط تولید با استفاده از روش های ثقلی استفاده شده است. آزمایشهای ثقلی با استفاده از میز لرزان صورت گرفت و محصول میانی به دست آمده از میز لرزان، مجدداً به همان روش پرعیار سازی شد. همچنین تعدادی از پارامترهای مؤثر بر جدایش بررسی شندن. نتایج بدست آمده نشان داد که با تنظیم شیب میز در ۱۴ درصد و با فرکانس ۶۰ هرتز؛ عیار آهن نرمه ها بیشترین افزایش را داشته است و می توان عیار آهن را از ۴۰ درصد به بیش از ۶۰ درصد با بازیابی وزنی ۴۲ درصد رساند. در صورت استفاده از روش ثقل امکان تولید سالیانه ۲۵۰۰۰ تن نرمه با عیار ۶۰ درصد وجود دارد. با توجه به قیمت فعلی سنگ آهن، درآمد ناخالص حاصل از فروش آن بیش از ۱۵۰۰۰ میلیون ریال می باشد. بنابراین در صورت پرعیار سازی این بخش از مواد، ارزش افزوده به مقدار قابل توجهی افزایش می یابد و می توان به عنوان یک محصول به بازار عرضه کرد.