مقاله استفاده از روشی نوین جهت بررسی خوردگی موضعی آلیاژهای آلومینیوم ۲۰۲۴، ۷۰۷۵ و ۶۰۶۱ در محیط های شبه اتمسفر دریایی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۲ در مواد نوین از صفحه ۶۹ تا ۸۱ منتشر شده است.
نام: استفاده از روشی نوین جهت بررسی خوردگی موضعی آلیاژهای آلومینیوم ۲۰۲۴، ۷۰۷۵ و ۶۰۶۱ در محیط های شبه اتمسفر دریایی
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آلیاژهای آلومینیوم
مقاله خوردگی اتمسفری دریایی
مقاله ترکیبات بین فلزی
مقاله خوردگی بین دانه ای
مقاله خوردگی پوسته ای شدن

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عظیمی ابرقوئی سیدسعید
جناب آقای / سرکار خانم: ساعتچی احمد
جناب آقای / سرکار خانم: ابراهیمی کهریزسنگی رضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
افزودن برخی عناصر آلیاژی مانند مس و روی به آلومینیوم و اعمال عملیات رسوب سختی، باعث می شود این آلیاژها در محیط های اتمسفری دریایی حساس به انواع خوردگی شوند. رسوب ها تشکیل شده در زمینه و مرزدانه ها، عامل اصلی خوردگی بشمار می روند. بمنظور بررسی رفتار خوردگی فلزات در محیط های اتمسفری دریایی نیاز به محیطی شبیه سازی شده است تا شرایط مخرب اتمسفری کلریدی را فراهم کند. در این پژوهش از روشی جدید برای بررسی خوردگی اتمسفری استفاده شد. در ابتدا نمونه ها با شرایط خاص آماده سازی شده و در مدت زمان های گوناگون درون سلول های خوردگی قرار گرفتند به گونه ای که بلورهای نمک کلرید سدیم، روی سطح نمونه ها قرار داده شد و نواحی انتهای دانه واقع در ضخامت نمونه ها بررسی شد. در این شرایط رطوبت نسبی ۱۰۰% بود. مطالعات میکروسکوپی نشان دادند، آلیاژ ۷۰۷۵ به دلیل حضور رسوبات در مرزدانه ها در کم تر از ۷۲ ساعت دچار خوردگی بین دانه ای شده و پس از گذشت زمان، خوردگی بین دانه ای به خوردگی حفره ای و پوسته ای شدن تبدیل شده است. خوردگی یکنواخت همراه با حفرات ریز برای آلیاژ ۲۰۲۴ رخ داده و آلیاژ ۶۰۶۱ میزان خوردگی به مراتب کم تری نسبت به  2024و ۷۰۷۵ داشته است. در پایان بمنظور مقایسه رفتار خوردگی روی سطح، آلیاژها بر اساس استاندارد ASTM B117 به مدت ۶۷۲ ساعت مورد آزمون مه نمکی قرار گرفتند. در این شرایط، آلیاژ ۲۰۲۴ بیش ترین مقدار خوردگی را داشته است.