سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی آموزش در ایران ۱۴۰۴

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

فریبا خوشبخت – عضو هیئت علمی دانشگاه شیراز

چکیده:

درک اکثر مفاهیم مذهبی و دینی، به دلیل انتزاعی بودنشان نیازمند سطح مناسبی از رشد شناختی است. از جمله این مفاهیم می توان به خداباوری ( توحید) اشاره نمود. شناخت خدا از دو راه حصولی و حضوری صورت می پذیرد. ادراک خدا در انسان ها دارای سه مرحله ی آنتروپومورفیک، سمبلیک و انتزاعی م یباشد، که شناخت واقعی از خدا همان ادراک انتزاعی است. بنابراین شناخت مذهب در کودکان، از راه حصولی که به وسیله ی عقل و استدلال و برهان میسر می گردد، به دلیل انتزاعی نبودن تفکر آنها امکان پذیر نیست. از طرفی نمی توان به دلیل محدودیت رشدی در کودکان برای آشنایی آنها با مذهب تا یازده دوازده سالگی صبر کرد و فرصت های ارزشمند دوران کودکی را از دست داد. اگرچه شناخت خدا از راه حصولی در کودکان میسر نیست اما بهترین راه خداشناسی در آنان استفاده از شیوه ی شهودی است که البته مطابق با فطرت خداجوی انسان نیز می باشد. از طرفی برنامه درسی تلفیقی که رویکردی پرطرفدار در تعلیم و تربیت می باشد، عنوان می دارد که بهترین راه یادگیری مطالب ارتباط دروس با یکدیگر است. از این رو پژوهش حاضر با رویداشت به این مطالب به تحلیل محتوای کتاب بخوانیم کلاس سوم دبستان، با توجه به تلفیق مطالب با اصول دین ( توحید، نبوت، عدل، معاد و امامت) پرداخت. نتایج نشان داد که در این کتاب علاوه بر تلفیق مفاهیم مربوط به اصول دین در فصل مسائل دینی، در برخی از دروس دیگر نیز اینگونه تلفیق دیده می شود. در پایان، پژوهش به بررسی نوع مناسب برنامه ی درسی تلفیقی برای ارائه ی مفاهیم مذهبی می پردازد.