سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: نهمین همایش ملی تونل

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

میثم رازی فر – کارشناس ارشد مهندسی معدن شرک مهندسی قدس نیرو
سیامک هاشمی – دکتر ژئوتکنیک
مهدی حسینی – استادیار دانشگاه بین المللی امام خمینی ره
حمیدرضا یزدی نژاد – کارشناس زمین شناسی

چکیده:

لزوم بررسی و تخمین میزان نشست سطح زمین از مهمترین اصول طراحی تونلهای کم عمق شهری می باشد که در صورت صحت مطالعات می توان با اقدامات مقتضی مانع از بروز خ سارات برسازههای سطحی و زیرسطحی شد دراین تحقیق پس از بررسی روش حفاری و عوامل تاثیر گذار روش انتخاب شده بر میزان نشست سطحی چهار مقطع از قطعه شرقی – غربی خط ۷ متروی تهران به عنوان مقاطع با پتانسیل نشست سطحی بیشتر انتخاب و مورد مطالعه قرارگرفت. این بخش از پروژه مترو در نهشته های آبرفتی جوان تهران قرار داشته و بیشتر شامل خاکهای ریزدانه ابرفت D می باشد مسئله نشست زمین لزوما به یک طراحی در فضای سه بعدی نیاز دارد لذا نرم افزار FLAC 3DFLAC برای مطالعه پتانسیل نشست سطح زمین در طول مسیر تونل مورد مطالعه انتخاب و استفاده شد. همچنین روشهای تحلیلی ساگاستا، لوگاناتان و پولوس ورویت و بوکر، و روش تجربی و تصادفی پک نیز برای بررسی بیشتر بروز پدیده نشست زمین در مقاطع مورد مطالعه به کارگرفته شد.