سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی دستاوردهای نوین در زراعت

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

بهزاد ثانی – دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهر قدس

چکیده:

چه در کنار صحاری اطراف حوضه مدیترانه و چه در گذرگاه ها و معابر مصر و سودان و در Human life زندگی انسان بین النهرین و واحه های صحاری سوریه و عربستان و حتی فلات ایران به سبب وجود آب ممکن و یکسان است. زیرا در این نواحی شرط دست یابی به آب، سازگاری با وضع درجه حرارت و رطوبت جوی به طور نسبی آسان است. بر عکس زندگی چادرنشینان که پیاپی در حرکتند همواره به علت گم کردن راه، دسترسی نداشتن به چاه آب، خشک شدن منبع آب و پا آلودگی آن مورد تهدید است. در این رابطه روش جمع آوری آب باران تقریباً ۴۰۰۰ سال عمر دارد. توسعه تمدن کشاورزی را در تقاطی که متوسط باران سالیانه تقریباً ۱۰۰ میلی متر بود ممکن ساخت، ولی این مقدار آب Agricultural civilization امروزی کافی نیست. امروزه مهارت زیادی در طراحی سیستمهای جمع آوری آب Modern farming برای کشاورزی مدرن باران وجود ندارد. به علاوه در بسیاری از مناطق خشک با فقدان داده ها در مورد شدت و تغییرات باران مواجه هستیم. یک حوضه آبخیز برای جمع آوری آب باران باید در مقابل تخریب خاک و تردد افراد یا ماشین آلات مقام باشد. گاهی حصاربندی نیز لازم می شود. آلودگیهای محیطی باید همیشه مورد نظر باشند. رواناب آلوده یا رنگی قبل از اینکه به مصرف آشامیدن انسان برسد احتیاج به تصفیه خواهد داشت. مواد اضافه شده به خاک مخصوصاً مواد ارزانتر عمر محدودی دارند و باید به صورت دوره ای تجدید شوند. همچنین آنها به دلیل ترکهایی که در اثر ناپایداری خاک، اکسیداسیون، و رشد گیاهان از زیر پوششهای محافظ ایجاد می شوند، احتیاج به نگهداری و مراقبتهای ضمنی دارند. هیچ ماده ای تا کنون به عنوان بهترین ماده برای همه آبخیزها شناخته نشده است و این در حالی است که هیچکدام از روشهای جمع آوری آب باران در دراز مدت مورد بررسی اقتصادی قرار نگرفته اند. آزمایشات صحرایی در سطح وسیع و در نقاط مختلف برای تهیه اطلاعات پایه مورد نیاز است تا تا بتوان بر این اساس اقتصادی بودن روشهای مختلف را مخصوصاً در کشورهای در حال توسعه که به چنین داده هایی نیاز دارند مورد سنجش و ارزیابی قرار داد. چون اکثر فنون مناسب با شرایط فلسطین اشغالی، استرالیا و امریکا طرح شده اند. لذا برای تعدیل این روشها و وفق دادن آنها با احتیاجات منطقه، شرایط اقتصادی و مواد ساختمانی کشورهای در حال توسعه باید به طور مستمر مورد پیگیری و ارزیابی واقع شوند.