سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: هشتمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

فاطمه زندوکیلی – فوق لیسانس علوم بهداشتی در تغذیه ، کارشناس ارشد مرکز تحقیقات بیولوژی
شکوه یاسائی – فوق لیسلنس انگل شناسی ، کارشناس ارشد اداره کل غذائی و کشاورزی موسسه اس

چکیده:

بیماریهای ناشی از غذا نقش مهمی در بهداشت عمومی دارند. در حال حاضر دولتها در حال افزایش تلاش خود برای بهبود و توسعه ایمنی غذائی هستند . این تلاش ها رد پاسخ به افزایش مشکلات ایمنی غذائی و نگرانی های مصرف کنندگان انجام می شود . جهانی شدن تجارت غذا و مشکلات روز افزون ناشی از بیماریهای غذائی نوپدید و بازپدید ، باعث افزایش خطر انتقال عوامل بیماریزا از یک کشور به کشور دیگر شده است. با توجه به تولید جهانی غذا و همچنین جهانی شدن تجارت مواد غذائی، آلاینده های میکروبی و شیمایی می توانند از نقطه مبدا و تولید به فواصل بسیار دور منتقل شوند. دسترسی به غذایی سالم و بهداشتی که سلامتی جوامع راتضمین کند حق اساسی انسان است.غذای ایمن با بهبود وضعیت بهداشتی و بخره وری اقتصادی سبب تخفیف معضلات فقر می شود. نگرانی مردم در خصوص وجود بالقوه مخاطرات شیمیایی و میکروبی در مواد غذاییدر حال افزایش است. بیماری های ناشی از غذا سالانه یک سوم جمعیت کشورهای پیشرفته را تحت تاثیر قرار می دهد و این مشکل درکشورهای در حال توسعه گسترش و وخامت بیشتری دارد . افراد فقیر اسیب پذیرتر هستند . برای مثال بیماری های ناشی از مصرف آب و مواد غذائی آلوده ، سالانه سبب مرگ ۲/۲ میلیون نفر از جمعیت کشورهای کمتر توسعه یافته می شود که بیشتر آن ها را کودکان تشکیل می دهند. بیماری های ناشی از غذا نه تنها به میزان زیادی بهداشت و سلامت مردم را تحت تاثیر قرار می دهد ، بلکه دارای پیامدهای اقتصادی برای افراد ، خانواده ها ، جوامع و کشورهاست . این بیماری ها هزینه های زیادی را بر سیستم مراقبت های بهداشتی تحمیل می کند و بطور قابل توجهی سبب کاهش بهره وری اقتصادی می شود. تاکنون بیشتر سیستم های بکاررفته برای برقراری ایمنی غذایی بر مبنای تعیین و تعریف قانونی غذاهای ناایمن و اجرای برنامه های جمع آوری و حذف غذاهای ناایمن از بازار بوده است. این روش های سنتی به دلیل نداشتن رویکرد پیشگیرانه ، دیگر نمی توانند به چالش های جدید پدید آمده در دهه اخیر پاسخ دهند و موثر نیست . استراتژی جدید سازمان بهداشت جهانی WHO برای دستیابی به ایمنی غذائی در جهان با هدف کاهش پیامدهای سو بهداشتی و اقتصادی ناشی از مصرف غذاهاس آلوده ، با کاربرد روشهای سیستماتیک تجزیه و تحلیل خطر به بهترین نحو قابل پیشگیری است. این سیستم و سختارهای آن باید برای بررسی بیماریهای ناشی از غذا در سطح ملی ، منطقه ای و بین المللی ، با اجرای استراتژِ ارزیابی خطر و مدیریت خطر بکارگرفته شود. در این راستا کاربرد سه اصل مهم دستیابی به هدف را تسهیل می کند: ۱- حمایت از توسعه سیستم های ایمنی غذائی بر پایه نظارت بر بیماری های ناشی از غذا . ۲- انجام اقدامات عملی ، در طول زنجیره غذائی برای پیشگیری از قرار گرفتن مواد غذائی درمعرض آلاینده های شیمیایی و میکروبی. ۳- ارزیابی و مدیریت مخاطرات غذائی و تبادل اطلاعات با همکاری با سایر بخش های مرتبط.