سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی معماری و شهرسازی اسلامی

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

علی سلطانی – استادیار شهرسازی، دانشکده هنر و معماری دانشگاه شیراز
علی دشتی – دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری و منطقه ای، دانشکده هنر و معم

چکیده:

شهر اسلامی – گذشته از تعاریف مناقشه آمیز صورت گرفته – دارای صفات و ویژگی هایی استکه تا کنون در مطالعات و بررسی های گوناگون به آنها اشاره شده است، که از آن جمله می توان بهتعادل، زیبایی، هماهنگی، وحدت و برخورداری از حریم و … اشاره نمود. پایداری به مفهوم امروزینآن یکی از ویژگی هایی است که از دیرباز در شهرسازی و معماری اسلامی به صورت ضمنی وجودداشته است. در مقاله ی حاضر با استفاده از روش تحلیلی- توصیفی و با رویکردی استدلالی، به بیانجایگاه و نقش مفهوم پایداری در شهر اسلامی پرداخته شده است. در این راه، پس از ارائه ی تعریفی ازشهر اسلامی و تبیین وجوه تمایز آن با عبارات مشابه، جایگاه پایداری به صورت عام و شهرسازی ومعماری پایدار به صورت خاص در این شهر مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج مطالعه نشان می دهدکه به سبب صفات و ویژگی های ذاتی شهر اسلامی که ریشه در دین مبین اسلام دارد، پایداری ازمشخصه هایی است که در جهت دستیابی به شهر اسلامی، همواره مورد توجه بوده و در مسیر تحققشهروند متعالی، نقش مهمی ایفا می نماید.