سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: ششمین همایش ملی ایده های نو در کشاورزی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

طاهره مقتدری – دانشجوی کارشناسی ارشد
سیدعلی ابطحی – استاددانشگاه شیراز
غلامرضا زارعیان – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان فارس

چکیده:

باتوجه به رشد روزافزون جمعیت افزایش تولید درواحد سطح ازمهمترین راه های تامین مواد غذایی مورد نیاز می باشد ارزیابی تناسب اراضی با انتخاب مناسب ترین محصول براساس توانایی زمین ضمن تحقق این هدف مساله کشاورزی پایدار و حفظ منابع طبیعی را نیز مدنظر قرارمیدهد درهمین راستا دشت آبخورتنگشکن ارسنجان فارس با مساحت تقریبی ۱۶۰۰۰ هکتاردرشمال شرقی شیراز جهت این منظور انتخاب گردید مراحل مختلف تحقیق شامل مطالعات صحرایی و ازمایشگاهی و ارزیابی کیفی بود درارزیابی کیفی ازدو روش محدودیت و پارامتریک استفاده شدکه نتیجه گیری نهایی به روش پارامتریک ریشه دوم که روش دقیقتری بود صورت گرفت نتایج ارزیابی کیفی نشان داد که کلاس تناسب برای گیاهان گندم وجو نسبتا مناسب S2 تانامناسب N2 و برای ذرت بحرانی S3 تانامناسب N2 می باشد که این امر به واسطه محدودیت های خاک و زمین برای هرسه محصول و محدودیت اقلیم برای ذرت بود تولید پتانسیل گیاهان ازروش پیشنهادی فائو که براساس خصوصیات گیاهی و شرایط اقلیمی محاسبه میگردد برای گندم و جو و ذرت به ترتیب ۷/۹و۷/۳ و ۱۲/۶ تن درهکتار بدست آمد.