سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی سازه، راه، معماری

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

هانی تبریزی – دانشجوی کارشناسی ارشد کشاورزی سازه های آبی

چکیده:

جریانخروجی از سازه های هیدرولیکی اغلب به صورت جت می باشد که ممکن است موجب تغییرات زیادی در توپوگرافی رودخانه و اطراف این سازه ها گردد و خسارتهای سازه ای و زیست محیطی قابل توجهی به همراه داشته است بسته به عمق پایاب جهت ریزشی م یتواند به صورت ازاد یا مستغرق باشد هرگاه مقدار عمق پایاب از مقدار ارتفاع ریزش بیشتر باشد جت مستغرق است جت های ریزشی را می تون به دو دسته جتهای ریزشی عمودی جهت های ریزشی مایل تقسیم بندی نمود جریان درجتهای عمودی به طور عمودی با بستر برخورد می کند و حفره آبشستگی درجهت طولی و عرضی متقارن است درحالیکه درجهت های ریزشی مایل جهت با زاویه به بستر برخورد می نماید و حفره آبشستگی فقط در جهت عرضی متقارن است با توجه به کثرت روابط موجود برای محاسبه کمی آبشستگی دراین نوع جت ها نیاز به استفاده درست از این روابط درزمان و مکان مناسب آنها احساس می شود دراین مقاله ابتدا توزیع زمانی مناسب را تعریف سپس روابط را ارایه کرده و به مقایسه آنها خواهیم پرداخت