سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی راهبردهای دستیابی به کشاورزی پایدار

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

محمد خیاط – دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز

چکیده:

آفت کش های بیولوژیکی، اولین فرآورده های حاصل از کاربرد بیوتکنولوژی در کشاورزی هستند که تجاری شده اند. از سال ۱۹۶۰ تاکنون بسیاری از آفت کش های بیولوژیکی که براساس نقش یک باکتری به نام باسیلوس توریجینسیس عمل می کنند، مورد استفاده بوده اند. دانش بیوتکنولوژی از طریق مهندسی ژنتیک چندین نوع پروتئین در یک ارگانیسم تولید کرده و طیف اثرات آن را وسعت میدهد. ژن کد کننده این اثرات را می توان به گونه ایی تغییر داد که مقدار بیشتری از این سموم با بازدهی بیشتری بر علیه آفات تولید شود، به علاوه، فرمول سموم را طوری تهیه کرد که تأثیر آن ها در محیط زیست طولانی نشود. باکتریBTپاتوژن اختیاری تعدادی ازگونه های حشرات می باشد. پژوهشگران ژن مربوط به سمBT را در باکتری دیگری وارد کردند تا سم بیشتری تولید کنند. باکتری پس از تولید سم از بین رفته ولی دیواره سلول تثبیت می شود. ذره ای که به جای می ماند که حاوی سم بلوری با پوشش محافظ و با دوام است. باکتری های کشته شده را روی گیاهان اسپری می کنند و آف ت های حساس، هنگام تغذیه از این گیاهان کشته می شوند. آفت کش های بیولوژیکی می توانند به گونه ای گسترده بر روی واریته های زیادی مورد استفاده قرار گیرند، بدون اینکه نیازی به برنامه های طولانی به نژادی برای تولید گیاهان تغییر ژن یافته باشد، این گیاهان در مقابل آفات مقاوم هستند و نیازی به اسپری کردن آفتکش بر آن ها نیست