سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنگره ملی علوم و فناوریهای نوین کشاورزی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

حمیدرضا جابری پوده – دانشجوی کارشناسی ارشد، بخش علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز
علی ابطحی – به ترتیب استاد و استادیار بخش علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز
سیدعلی اکبر موسوی – استادیار بخش علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز
الهه گلکار – دانشجوی کارشناسی ارشد

چکیده:

مدیریت متداول کشاورزی در مزرعه براساس میانگین ویژگی ها و داده های اندازه گیری شده انجام می شود. تغییرات مکانی ویژگی های خاک و در نظر نگرفتن این تغییرات مکانی و موضعی در روش های متداول مدیریتی، منجر به عدم مدیریت صحیح و بهینه و عواقب نامطلوب اقتصادی و زیست محیطی ناشی از آن می گردد. از آنجا که بسیاری از نقشه های مورد استفاده در GIS و پهنه بندی خاک ها و اراضی حاصل روش های درون یابی می باشند بنابراین توسعه تئوری ها و روش های زمین آماری در سال های اخیر موجب تحولات زیادی در تجزیه و تحلیل داده های مکانی و ایجاد نقشه های بهینه خاک در محیط GIS شده است. لذا این تحقیق با هدف انتخاب روشی مناسب جهت تخمین و پهنه بندی متغیرهای مکانی خاک و ایجاد نقش شوری خاک با استفاده از نرم افزار+GS و GIS انجام شد. به این منظور در این تحقیق، دو روش وزن دهی عکس فاصله (IDW) با توان های ۱، ۲ و ۳ و روش کریجینگ مورد ارزیابی قرار گرفت و در نهایت به دلیل دقت بیشتر از روش IDW با توان ۳ برای پهنه بندی خاک های شور در منطقه مورد مطالعه استفاده شد