سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی بیابان

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

احمد نوحه گر – دانشیار گروه آبخیزداری، دانشگاه هرمزگان،دانشگاه هرمزگان ، دانشکده
سعیده محمودآبادی – دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه هرمزگان،دانشگاه هرمزگان ، دانشکده ک
مریم جمشیدی – دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه هرمزگان،دانشگاه هرمزگان ، دانشکده ک

چکیده:

تحقیق حاضر تلاشی است برای ارزیابی کارایی برخی از شاخصهای متداول اقلیمی نمونه و معروف در حوزه کهورستان، این شاخصها عبارتند از: شاخص بارش استاندار شده (SPI)، دهک (DI) و درصد بارش نرمال (PNI). این شاخصها در طی یک دوره ۲۵ ساله آماری روی ۵ ایستگاه هواشناسی در حوزه کهورستان و مجاور آن مورد بررسی و مقایسه قرار گرفتند. همچنین نمودارهای مورد نیاز توسط نرم افزارهای آماری SPSS و Excel طراحی شدند. نتایج حاصل از مقایسه سال وقوع کمینه بارش با سال رخداد خشکسالی شدید و بسیار شدید نشان داد که شاخص PNI و DI مقارن با سال وقوع کمینه بارندگی رخداد خشکسالی بسیار شدید را در تمام ایستگاههای تحت مطالعه به غیر از یک ایستگاه به خوبی نشان داده و کارایی بهتری نسبت به شاخص SPI از جنبه نمایش خشکسالی بسیار شدید دارد. هر سه شاخص در نشان دادن سالهای ترسالی(۱۳۷۱ و ۱۳۷۴) با هم انطباق داشتند. در این حوضه شاخص SPI عکس العمل کافی به کمبود ریزشها در مقیاس سالانه از خود نشان نمی دهد و به داده های روزانه بارش نیاز است ولی شروع خشکسالی و دوره های آن را از دو شاخص دیگر زودتر اعلام می کند. بر این اساس در انتخاب مناسبترین شاخص جهت پهنه بندی و تحلیل وضعیت خشکسالی در طی سالهای یک دوره آماری در این حوزه شاخص PNI و DI در جایگاه نخست و SPI در جایگاه دوم قرار دارد. در پایان تهیه نقشه های پهنه بندی خشکسالی به عنوان راهکاری در جهت یافتن راهکارهای مقابله با خشکسالی در این حوزه پیشنهاد می گردد.