سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنگره ملی علوم و فناوریهای نوین کشاورزی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

آرش حسن زاده سیدی – فارغ التحصیل کارشناسی ارشد علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز
حسین جانمحمدی – استادیار گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز
علی حسینخانی – استادیار گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز
میرداریوش شکوری – استادیار گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه محقق اردبیلی

چکیده:

این پژوهش جهت تعیین پلی ساکاریدهای غیرنشاسته ای(NSP)، انرژی قابل سوخت و ساز پنج واریته گندم (شامل الوند، زرین، سبلان، سرداری و آذر۲) و روابط همبستگی بین پلی ساکاریدهای غیر نشاسته ای، افزایش وزن، انرژی قابل سوخت و ساز ظاهری (AMEn) در جوجه های جوان گوشتی و انرژی قابل سوخت و ساز حقیقی (TMEn) در خروسهای بالغ، در تابستان ۸۸ در مرکز تحقیقات کشاورزی خلعت پوشان دانشگاه تبریز انجام گرفت. مقادیر NSP واریته های دانه گندم به روش انجلیست تعیین شد. AMEn پنج واریته گندم به روش جیره کامل با استفاده از جوجه گوشتی نر در قالب طرح کاملاً تصادفی تعیین شد. همچنین TMEn پنج واریته گندم در قالب طرح کاملاً تصادفی به روش تغذیه دقیق سیبالد تعیین شد. نتایج حاصل از تجزیهNSP واریته های دانه گندم نشان داد که دامنه تغییرات مقادیرNSP کل از ۴۴/ ۹ تا ۹۶/۱۱ درصد، NSP نامحلول از ۱۰/۷ تا۴۰/۹ درصد و NSP محلول از ۹۵/۱ تا۱۵/۳ درصد بود. نتایج حاصل از بررسی روابط همبستگی بیانگر وجود همبستگی منفی بین مقادیر NSP محلول با AMEn و رابطه همبستگی مثبت با TMEn بود که حاکی از تاثیر سن حیوان بر قابلیت هضم NSP محلول و تکامل سیستم گوارشی از نظر آنزیم های تجزیه کننده NSP محلول می باشد. از سوی دیگر بدلیل وجود همبستگی بالا بین افزایش وزن و AMEn نسبت به TMEn ، بایستی در هنگام تنظیم جیره غذایی بر اساس گندم برای طیور جوان گوشتی AMEn محاسبه شده در جوجه های جوان مورد استفاده قرار گیرد.