سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: چهارمین همایش علمی سراسری دانشجویی جغرافیا

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

سیده سحر محمدی – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه مازندران
طاهره غلامیان آقامحلی – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه مازندران

چکیده:

برنامه ریزی کاربری اراضی شهری، ساماندهی مکانی و فضایی فعالیت ها و عملکردها ی شهری بر اساس خواستها ونیازهای جامعه شهری است و هسته اصلی برنامه ریزی شهری را تشکیل می دهد. برنامه ریزی اراضی شهر به مثابه سلسله اقداماتی نظام یافته است که برای رفع نیازهای مادی و فرهنگی انسان که به نوعی با زمین مرتبط اند صورت می گیرد ، به طور کلی میتوان گفت که برنامه ریزی کاربری اراضی، مجموعه ای از فعالیت های هدفمند است که محیط مصنوع را سامان می بخشد و در حد مقدور، خواسته ها و نیازهای جوامع شهری را در استفاده از اراضی فراهم می آورد. از اینرو با توجه اهمیت موضوع، در این تحقیق چگونگی توزیع کمی، کیفی و فضایی کاربری ها در یکی از محلات شهر بابلسر به عنوان نمونه مورد بررسی و مطالعه قرار گرفته است. نتیجه این تحقیق که با روش میدانی و توصیفی- تحلیلی و نرم افزارهای پرکاربرد در عرصه ی شهری مانندGIS انجام شده است، بیان دارنده ی کمبود تعداد زیادی از کاربری های مهم شهری در یور محله ی بابلسر است