سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: سومین کنگره علوم ترویج و آموزش کشاورزی

تعداد صفحات: ۲۱

نویسنده(ها):

سیدمحمدجواد سبحانی – دانشجوی کارشناسی ارشد ترویج کشاورزی دانشگاه تهران
امید جمشیدی – دانشجوی کارشناسی ارشد توسعه روستایی دانشگاه تهران
علی اسدی – دانشیار گروه مدیریت و توسعه روستایی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه

چکیده:

گردشگری روستایی یک فعالیت پایه با ابعاد اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و زیست محیطی است که بر خلاف کوچک بودن ابعاد آن، روندی رو به رشد دارد، به طوری که حتی به عنوان توریسم جایگزین نیز معرفی شده است. ایران کشوری است که به لحاظ جاذبه های گردشگری در ردیف ۱۰ کشور نخست جهان می باشد ولی نام آن حتی در فهرست ۸۰ کشور گردش پذیر جهان از نظر ورودیها و درآمد قرار ندارد. سهم گردشگری در تولید ناخالص ملی در حدود ۰/۰۷ درصد بوده که این رقم در مقابل پتانسیل موجود، حاکی از ضعف برنامه ریزی و سیاستگزاری توسعه صنعت گردشگری میباشد. شهرستان سپیدان در استان فارس واقع می باشد و دارای جاذبه های گردشگری فراوان از جمله آبشار مارگون، پیست اسکی پولاد کف و امکانات ورزشی و اقامتی زمستانه و … است و مناظر طبیعی زیبا، چشمههای آب معدنی، رودخانه ها، باغ ها و مراتع و جنگل های این منطقه به نوبه خود نظر هر بیننده ای را جلب م ینمایند. روش پژوهش در تحقیق حاضر، تلفیقی از مرور سیستماتیک منابع پژوهشی جهت شناسایی قابلیت ها و استعداد های بالقوه گردشگری و عملیات میدانی بمنظور جمعآوری اطلاعات از ساکنان محلی بود. پس از تعیین نقاط قوت، ضعف، فرصتها و تهدیدها به شیوهSWOT به ارائه استراتژی و راهبردهایی در جهت توسعه گردشگری در مناطق روستایی شهرستان سپیدان پرداخته شد. تجزیه و تحلی لهای تجربی در منطقه مطالعه شده نشان میدهد که توسعه گردشگری روستایی نیازمند حمایتهای دولتی، دعوت به همکاری از سرمایه- گذاران و بخشخصوصی و استفاده از دانش بومی و افراد تحصیل کرده در راستای ارتقای ترویج فرهنگ گردشگری در راستای توسعه پایدار روستایی است