سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: پنجمین همایش ملی ایده های نو در کشاورزی

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

آرش آذرپناه – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت دانشگاه آزاد اسلامی واحد ارسنجان
امید علیزاده – استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه آزاد اسلامی واحد فیروزآباد

چکیده:

کمبود آب غالبا یکی از مهمترین علل کاهش عملکرد ذرت در واحد سطح مناطق خشک و نیمه خشک به شمار می رود. بدین منظور، در تابستان سال ۱۳۸۸ آزمایشی به صورت طرح کرت های خرد شده در قالب بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار، در ایستگاه تحقیقات کشاورزی شهرستان ارسنجان به اجرا درآمد. در این آزمایش تنش خشکی در مراحل مختلف رشد گیاه ذرت در سه سطح، ( S3، S2 ، S1) به ترتیب تنش خشکی در مرحله رویشی ،زایشی ومرحله پر شدن دانه گیاه ذرت عامل اصلی و سطوح آبیاری در سه سطح I3 ، I2 ، I1 به ترتیب آبیاری پس از ۴۰ ، ۷۰ و ۱۰۰ میلیمتر تبخیر تجمعی (از تشتک کلاس A ) عامل فرعی را شامل شد. نتایج نشان داد به طور محسوسی شاخص هایی نظیر: وزن خشک ، وزن هزاردانه ، ارتفاع بوته ، عملکرد در مورد هر یک از تیمارها از روند روبه رشدی با اعمال تنش در مرحله رویشی برخوردار بوده است که این مقادیر حاصل شده حاکی از وجود رابطه معنادار بین تنش در مرحله رویشی و تنش در مرحله زایشی می باشد به عبارت دیگر در مرحله پرشدن دانه همزمان با تبخیر ۱۰۰ میلیمتر آب از سطح تشت تبخیر کلاس A(حدود ۹تن عملکرد) به مراتب بالاتر از مرحله رویشی با تبخیر ۴۰ میلیمتر(حدود ۸ تن عملکرد) می باشد. باید توجه داشت که اعمال تنش در مرحله زایشی با تبخیر ۷۰ میلیمتر(حدود ۷ تن عملکرد) بیشترین اثر را بر روی شاخص عملکرد دارا می باشد. همچنین دو فاکتور تنش خشکی در مراحل مختلف رشد گیاه ذرت و اعمال رژیم های مختلف آبیاری از اثر متقابل معناداری برخوردار نبود