سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی بیابان

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

سید یوسف عرفانی فرد – شیراز، باجگاه، دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز، بخش مدیریت مناطق بیابا
پردیس گودرزیان – شیراز، باجگاه، دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز، بخش مدیریت مناطق بیابا

چکیده:

تالاب های کویری به منزله سرمایه های با ارزشی هستند که تعدیل خرداقلیم، ایجاد محل های مناسب سکونت و ایجاد سایر خدمات ارزشمند در گرو حفاظت منطقی از آنها است. در این پژوهش از پرندگان به عنوان نشانگر زیستی در ارزیابی پایداری تالابهای کویری استفاده شد. تحقیقات در زمینه پایش تغییرات دراز مدت جمعیت پرندگان بسیار اندک می باشد. بنابراین این مطالعه با هدف بررسی جمعیت پرندگان به عنوان نشانگر زیستی مناسب جهت ارزیابی پایداری تالاب کویری بین المللی پریشان به عنوان یک بوم سازگان بیابانی و تغییرات طولانی مدت آنها در یک دوره زمانی مطالعه شدت تا قابلیت این نشانگر زیستی در تحقیق بر روی موضع مورد نظر نمایان گردد. یک دوره زمانی ۲۱ ساله از سال ۱۳۶۸ تا سال ۱۳۸۸ انتخاب شد. پس از آن به بررسی تغییرات جمعیت در سه سطح کل گونه ها، خانواده ها و هریک از گونه ها در سال های مختلف پرداخته شد. مطالعات میدانی نشان داد که در تالاب پریشان ۹۱ گونه پرنده طی سال های ۱۳۶۸ تا ۱۳۸۸ حضور داشته اند و طی این سال ها پرندگان روندی رو به کاهش داشته اند و از میان ۹۱ گونه تنها ۶ گونه میانگین تعداد بیشتر از ۱۰۰۰ طی ۲۱ سال را دارا بودند که انتظار می رود علت آنرا بتوان در عوامل محیطی جستجو کرد. کاهش بارندگی و خشکسالی ها، سوزاندن نیزارهای اطراف که بوم سازگان پرندگان بوده جهت عملیات راهسازی، عوامل انسانی از جمله حفر چاه های غیر مجاز و در نتیجه سخت شدن شرایط اکولوژیک از این عوامل می باشند.