سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی پژوهشهای کاربردی منابع آب ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

بهروز محمدی یگانه – استادیار گروه جغرافیا، دانشگاه زنجان
مهدی چراغی – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی روستایی
جواد عباسی – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی روستایی

چکیده:

بعد از انتشار گزارش براتلند در سال ۱۹۸۷ و تاکید دانشمندان بر مفاهیم پایداری و توسعه پایدار ، کشورهای مختلف دردنیا به ارائه و اجرای برنامه های مختلف جهت دستیابی به این اصل مهم نمودند. دستیابی به پایداری در مناطق روستایی به علت داشتن محیط کوچک و آسیب پذیر از تحولات اقلیمی و انسانی نیاز مند برنامه ریزی دقیق و همه جانبه ای است. در این میان ، آب یکی از عوامل بسیار مهم تولیدی در مناطق روستایی ایران می باشد ، که مشخص کننده میزان به کارگیری سایر عوامل تولید هم است ، بنابراین استفاده بهینه از آب در این مناطق می تواند ، پایداری مناطق روستایی را در پی داشته باشد . در مقاله حاضر به ارزیابی پایداری بهره برداری از منابع آب کشاورزی پرداخته شده است ، هدف تحقیق شناسایی میزان پایداری بهره برداری از منابع آب موجود در محدوده مورد مطالعاتی می باشد. روش گردآوری اطلاعات در تحقیق حاضر به صورت میدانی – اسنادی و روش تجزیه و تحلیل اطلاعات بارویکرد توصیفی – تحلیلی می باشد.