سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دوازدهمین کنفرانس مهندسی پزشکی ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

سبلان دانشور – گروه مهندسی پژشکی- دانشکده فنی مهندسی دانشگاه تربیت مدرس
حسن قاسمیان – گروه مهندسی پژشکی- دانشکده فنی مهندسی دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

تصاویر حاصل از یک سیستم تصویر برداری پژشکی که در زمانهای مختلف حاصل شده اند به تنهایی قادر به بیان و آشکار سازی تغییرات رخ داده بافت در فاصله زمانی نیستند. یک فرآیند کلیدی و اساسی برای تفسیر کلی این تصاویر ایجاد انطباق و تثبیت بین نقاط مختلف اینگونه تصاویر است. الگوریتم های فعلیتثبیت خودکار به دو دسته مهم روشهای مبتنی بر شدت و مبتنی بر ویژگی تقسیم می شوند. در پژوهش جاری الگوریتم های شاخص هر یک از رده های تثبیت خودکار تصاویر CT و MRI سر و مغز بصورت کمی پیاده سازی شده و پایداری این الگوریتم ها در مقابل دو اغتشاش گوسی و فلفل نمکی بررسی و مقایسه شده است. مقایسه نتایج و عملکرد الگوریتم های مختلف نشان می دهد الگوریتم های مبتنی بر شدت به ویژه روش های مبتنی بر تئوری اطلاعات از صحت بالا در تثبیت برخوردار بوده و پایداری بیشتری در مقابل اغتشاش دارند.