سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: ششمین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

علیرضا عزالدین – عضو انجمن مهندسی عمران و دانشجوی کارشناسی ارشد سازه دانشگاه آزاد اسل
سیدمهدی زهرایی – دانشیار ، قطبعلمی مهندسی و مدیریتزیر ساختها ، دانشکده عمران دانشگاه

چکیده:

یکی از متداول ترین روش های ارزیابی عملکرد سازه ها تحت زلزله، استفاده از تحلیل استاتیکی غیرخطی یا تحلیل بارافزون ۱ برای تعیین رابطه بار- تغییرمکان یا منحنی عملکرد سازه می باشد. در حقیقت هدف از طراحی لرزه ای براساس عملکرد این است که تا سازه طوری طراحی شوند که عملکردشان قابل پیش بینی باشد. روش کنونی طراحی سازه ها بر مبنای طراحی به روش مقاومت است و شامل تخمین برش پایه در سازه و توزیع آن در ارتفاع و تعیین مقاومت مورد نیاز اجزای سازه ای در برابر این بارها است. در سه دهه قبل اتصال خرجینی به علت اقتصادی، سهوات کار و سرعت اجراء در کشور رواج وسیع پیدا کرد. گرچه امروز با توجه به رواج انواع اتصالات نظیر اتصالات ساده، نیمه صلب و گیردار، اتصال خرجینی به چندان مورد استفاده قرار نمی گیرد، اما در ساختمان های فولادی نسبتاً قدیمی ایران از اتصال خرجینی استفاده شده که باید شناخت دقیق رفتار آن مخصوصاً در هنگام زلزله، بهسازی و تقویت آنها در مقابل زلزله های احتمالی مورد بررسی قرار گیرد. در این پژوهش به بررسی ضریب رفتار اتصالات خرجینی و مقایسه آن نسبت به اتصالات ساده ، نیمه صلب و گیردار در ساختمان های فولادی با استفاده از تحلیل خطی ,غیرخطی توسط نرم افزارهایSAP 2000و ETABS2000 در دو ساختمان فولادی ۵ و ۱۰ طبقه که نماینده ساختمان های کوتاه و میان مرتبه بوده، پرداخته شده است. نتایج بدست آمده حاکی از آن است که اتصالات خرجینی با توجه به شکل پذیری دورانی مناسب رفتاری تا حدی شبیه اتصالات نیمه صلبمی باشد. در انتها راههای کاهشخسارتو مقاوم سازی برای این نوع اتصالات ارائه شده است.