سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی بیابان

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

محمد مهدی فتاحی – کارشناس ارشد پژوهشی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان قم و مدرس
حمید رضا جاویدکیا – کارشناس پژوهشی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان قم

چکیده:

این تحقیق با هدف ارزیابی و طبقه بندی زوال پوشش‌گیاهی مناطق بیابانی و نیمه بیابانی به روش FAO-UNEP در حوزه آبخیز قمرود به وسعت ۱۶۱۴۱۷۶ هکتار انجام شد. ارزیابی و طبقه بندی زوال پوشش گیاهی از جنبه های وضعیت کنونی و استعداد طبیعی با استفاده از شاخص‌های مختلف انجام گردید. با تلفیق و ادغام لایه های اطلاعاتی به‌دست آمده با میان گیری از وزن هر یک از جنبه های وضعیت کنونی و استعداد طبیعی، اقدام به طبقه بندی گردید و نقشه های مزبور در محیط GIS تهیه شد. نتایح ارزیابی و طبقه بندی زوال پوشش گیاهی حوزه ‌آبخیز قمرود از منظر وضعیت کنونی و استعداد طبیعی نشان داد که از جنبه وضعیت کنونی ۳۰/۱ درصد مساحت حوضه در طبقه ناچیز، ۳۳/۸ درصد در طبقه متوسط، ۱۲/۶ درصد در طبقه شدید و ۲۳/۶ درصد در طبقه خیلی شدید واقع شده است و از جنبه استعداد طبیعی نیز ۲/۰۵ درصد مساحت حوضه در طبقه ناچیز، ۵۴/۷۴ درصد در طبقه متوسط، ۴۳/۱۳ درصد در طبقه شدید و ۰/۰۸ درصد در طبقه خیلی شدید واقع شده است. همچنین از دیگر نتایج این تحقیق می‌توان به این نکته اشاره کرد که روش FAO-UNEP، علیرغم اینکه یکی از روش‌های مناسب ارائه شده برای ارزیابی و طبقه بندی زوال پوشش گیاهی است، دارای نواقصی هم هست که از جمله نواقص بارز آن، اتکای زیاد به اطلاعات و آمار است که در صورت فقدان اطلاعات، انجام این روش با مشکل مواجه خواهد شد.