سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی بیابان

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

عبدالحسین آرامی – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت مناطق بیابانی دانشگاه علوم کشاورزی و من
مجید اونق – استاد و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
واحد بردی شیخ – استادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
فرهاد هنردوست – کارشناس ارشد مدیریت مناطق بیابانی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی

چکیده:

تحقیق حاضر به منظور بررسی پتانسیل بیابانزایی دشت آلاگل در منطقه نیمه خشک آق بند استان گلستان به وسعت ۶۱۱۴۷/۴۱۳۰۵ هکتار با تکیه بر معیار های خاک و پوشش گیاهی با استفاده از مدل IMDPA صورت گرفت. با استفاده ازاین مدل هر یک از شاخص ها در واحدهای کاری مورد بررسی قرار گرفت. و با محاسبه میانگین هندسی شاخص ها و بهره گیری از نرم افزار GIS، نقشه های مربوط به وضعیت هر معیار تهیه شد. در نهایت با تلفیق و تعیین میانگین هندسی معیارها نقشه شدت بیابانزایی بدست آمد .نتایج بدست آمده نشان می دهد که ۳۶۹۶/۶ هکتار(۶ درصد) دریاچه، ۷۱۹۰/۸۰ هکتار (۱۱/۷۶ درصد) از کل مساحت منطقه در کلاس کم بیابانزایی و ۸۷/۷۲۳۴ هکتار ( ۸۳/۱۱درصد) از کل مساحت منطقه در کلاس متوسط بیابانزایی و ۴۳۰۲۵/۱ هکتار (۷۰/۳۶ درصد) از کل مساحت منطقه در کلاس شدید بیابانزایی قراردارد. نتایج نشان میدهدکه بیابانزایی در منطقه شدید بوده و در حال گسترش است که معیار خاک با میانگین وزنی ۲/۴۶ در کلاس متوسط ومعیار پوشش گیاهی با میانگین وزنی ۲/۵۸ در کلاس شدید بیابانزایی قرار دارد. در این رابطه شاخص های EC و زهکشی از معیار خاک به ترتیب با ارزش عددی ۳/۲۵ و ۲/۶۲ و بهره برداری از پوشش و تجدید پوشش گیاهی از معیار پوشش گیاهی به ترتیب با ارزش عددی ۲/۷۵ و ۲/۸۵ بیشترین تأثیر را دارند .بر اساس متوسط وزنی ارزش کمی شدت بیابانزایی (وضعیت فعلی بیابانزایی) برای کل منطقه بر اساس هر دو معیار مورد بررسی ۲/۴۹=DM تعیین گردیده است