سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی سازه، راه، معماری

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

جعفر کریمی – دانشجوی دکتری جغرافیا
مهدی جمالی نژاد – دانشجوی دکتری جغرافیا

چکیده:

ساخت و ساز درمناطق شهری درحال حاضر به خصوص درشهرهای جهان سوم یکی از چشمگیرترین مناظر می باشد نحوه کارکرد ساخت و ساز درمناطق شهری و تحلیل و بررسی آن یکی از اقدامات اساسی درراستای برنامه ریزی بهینه دراین امر می باشد دراین پژوهش نیز با توجه به این مهم به اولویت بندی مناطق ۱۴ گانه شهر اصفهان با بهره گیری از روش کاربردی topsis و ایجاد ماتریسهای مورد نیاز به لحاظ ساخت و ساز اقدام و محاسبات لازم انجام پذیرفت نتایج حاکی از آن بود که منطقه ۱۱ دررتبه اول و منطقه ۶ دررتبه آخر به لحاظ اولویت درانجام ساخت و ساز می باشد مناطق ۱۱و۱۲و۹و۲و۷و۴و۱۴ و ۸ درجایگاه مناسب و مناطق ۵و۱و۱۰و۱۳و۳و۶ درجایگاه خوب و ضعیف قرارگرفته اند مناطق ۵و۱و۱۰و۱۳ درجایگاه خوب و مناطق ۳و۶ درجایگاه ضعیف به لحاظ ساخت و ساز قرارگرفته اند نتایج حاصل از این پژوهش درراستای برنامه ریزی شهری براساس شاخصهای ساخت و ساز برای مسئولین و برنامه ریزان می تواند مورد بررسی و تامل قرارگیرد.