سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی بیابان

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

اسماعیل سیلاخوری – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت مناطق بیابانی دانشگاه علوم کشاورزی و من
مجید اونق – استاد و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
امیر سعدالدین – استادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
اسماعیل فیله کش – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی شهرستان سبزوار

چکیده:

امروزه بیابان زایی به عنوان معضلی جدی، گریبان گیر بسیاری از کشورهای جهان می باشد؛ جهت ارزیابی و تهیه نقشه بیابان زایی تاکنون تحقیقات بسیار زیادی در داخل و خارج از کشور صورت گرفته که منجر به ارائه مدل های منطقه ای و محلی فراوانی شده است. از میان آنها روش ICD انتخاب و بر اساس آن نقشه وضعیف فعلی بیابان زایی برای منطقه حارث آباد با وسعت حدود ۵/۱۶۳۹۲ هکتار تهیه شد. نتایج این ارزیابی نشان می دهد که بیابان زایی یا تخریب منابع با شدت کم در منطقه به وقوع پیوسته و روند آن رو به گسترش است. مهمترین عامل بیابان زایی در منطقه عامل محیطی است. بر اساس نتایج بدست آمده حدود ۷۹/۷۹ درصد منطقه دارای شدت بیابان زایی کم و حدود ۲۲/۲۰ درصد دارای شدت بیابان زایی متوسط است. مهمترین عامل مؤثر در بیابان زایی محدوده مطالعاتی منابع آب و خاک است.