سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: دومین همایش ملی کشاورزی و توسعه پایدار (فرصتها و چالشهای پیش رو)

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

سمیرا هاشمی راد – دانشجوی کارشناسی ارشدفیزیک وحفاظت خاک دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طب
فرشاد کیانی – استادیارگروه علوم خاک دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
یلدا همت زاده – کارشناس ارشداداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان گلستان
محمدمهدی مفتاح هلقی – استادیارگروه مهندسی آب دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

چکیده:

تأثیر نوع کاربری اراضی بر نحوه عملکرد خاک در اکوسیستم، از طریق ارزیابی شاخصهای فیزیکی و شیمیایی خاک صورت میپذیرد. هدف از انجام مطالعه حاضر، بررسی نقش کاربریهای مختلف و برخی پارامترهای کیفی خاک بر روی پایداری خاکدانه ها در حوضه آبخیز قرناوه بود. تعداد ۴۸ نمونه خاک بصورت کاملاً تصادفی از حوضه آبخیز قرناوه برای انجام آزمایشات شیمیایی ( ۳۶ نمونه) و پایداری خاکدانهها ( ۱۲ نمونه) جمعآوری شد. نتایج این تحقیق نشان داد که میزان اسیدیته (pH) خاک، در کاربریهای مختلف این حوضه اختلاف معنیداری به لحاظ آماری نداشت۵٫/.(P>0/ )همچنین میزان مادهآلی خاک و میانگین وزنی قطر خاکدانه ها(MWD) بیشترین میزان را در جنگل و کمترین میزان را در مرتع داشت که این اختلافات در مورد پایداری خاکدانهها به لحاظ آماری کاملاً معنی داربود..(P<0/( 01 در مورد مادهآلی بین جنگل و زراعت با مرتع اختلاف معنیداری مشاهده شد P</(0/ 01بطوریکه بیشترین میزان آهک در کاربری زارعت وکمترین میزان آن در کاربری جنگل مشاهده شد. میزان جرم مخصوص ظاهری در کاربری زراعت بیشترین و در جنگل کمترین بود که این اختلافات نیز به لحاظ آماری معنیدار بودند P</(0/ 01عملیات خاکورزی و تراکم خاک در اراضی کشاورزی، با کاهش موادآلی و افزایش جرم مخصوص ظاهری منجر به کاهش میانگین وزنی قطر خاکدانهها گشته و باعث تخریب خاکدانهها میگردند. وجود آهک در خاکها نیز با کاهش میزان مادهآلی و به دنبال آن تخریب خاک و کاهش پایداری خاکدانهها، فرسایشپذیری را افزایش میدهد.