سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

حسین مرادی – گروه باغبانی دانشگاه علوم کشاورزی منابع طبیعی ساری
علی قنبری – گروه باغبانی دانشگاه علوم کشاورزی منابع طبیعی ساری
علی دهستانی کلاگر – گروه مهندسی ژنتیک پژوهشکده برنج و مرکبات

چکیده:

در این تحقیق دو رقم سیر با نامهای سیر صورتی و سیر منطقه اتو هرکدام در سه تراکم کشت ( ۲۵×۸ و ۱۲×۲۵ و ۱۶×۲۵ سانتی متر) بعد از جداکردن حبه سیر و ضدعفونی بوسیله ویتاواکس و لیندن در قالب آزمایش فاکتوریل با طرح بلوک کامل تصادفی در کرتهای به ابعاد ۲×۵ متر با سه تکرار مجموعا هجده کرت کشت گردیدند. از شش صفت اندازهگیری شده، صفات تاریخ سبزشدن، ارتفاع بوته و تعداد حبه در هر پیاز بین دو رقم اختلاف معنیدار نبود اما سیر اتو علاوه بر اینکه تولید سیرچههای هوائی نمود و با افزایش تراکم از مقدار آن کاسته شد همچنین به علت مطلوبیت شرایط محیطی اتو و گزینش و کاشت متعدد سالانه در آن منطقه کلون ب هدست آمده در تراکم ۱۲×۲۵ دارای حداکثر میزان عملکرد به مقدار ۱۴/۵۴ تن در هکتار و حداکثر مقدار آلیسین در سیر خشک با روش استخراجی خشک کردن در سرما ۱/۸۱۵ درصد مشخص گردید. (همچنین تراکم ۲۵×۱۶ از لحاظ مقدار آلیسین با تراکم ۲۵×۱۲ اختلاف معنیداری نداشت).