سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنگره ملی علوم و فناوریهای نوین کشاورزی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

فرناز شاپوران – گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
یوبرت قوستا – گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
رقیه همتی – گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
سیامک رحمانپور – بخش تحقیقات دانه های روغنی، موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، کر

چکیده:

سفیدک داخلی آفتابگردان یکی از بیماری‎های مهم این محصول در استان آذربایجان غربی، به شمار می‎آید که در شرایط مساعد آب و هوایی برای گسترش بیماری، اپیدمی‎های خسارت‎زایی را ایجاد می‎نماید. با توجه به این‎که برای کنترل مؤثر بیماری‎های گیاهی، کاربرد ارقام مقاوم یکی از روش های موثر و سالم به شمار می رود، بنابراین ارزیابی مقاومت یا حساسیت ارقام نسبت به بیماری سفیدک داخلی آفتابگردان، در جهت تولید و استفاده از ارقام مقاوم در برنامه‎های اصلاح نباتات، می‌تواند نقش مهمی داشته باشد. لذا در طول فصل زراعی سال ۱۳۸۷، مقاومت هفت رقم گرده افشان باز و دو هیبرید آفتابگردان رایج کشت در استان آذربایجان‎غربی نسبت به نژاد ۱۰۰ شبه قارچ Plasmopara halstedii شناسایی شده در ارومیه با روش غوطه‎ور سازی کامل گیاهچه‎ها در سوسپانسیون اسپور مورد ارزیابی قرار گرفت. در این بررسی‎ها نه علامت از علائم ماکروسکوپیک آلودگی به بیماری شامل مرگ گیاهچه، اسپورزایی روی برگ‎ها، اسپورزایی روی کوتیلدون و برگ‎ها، کوتولگی، موزاییک یا رنگ‎پریدگی برگ‎ها، بد شکلی، وجود زخم روی هیپوکوتیل و بالاخره کاهش رشد ریشه، روی بوته‎های مایه‎زنی شده، بر اساس نمره‎دهی در نظر گرفته شدند. ارقام و هیبریدهای آفتابگردان با استفاده از میزان شاخص شدت بیماری حاصل از امتیازهای این علائم، در پنج گروه مقاوم، نیمه‎مقاوم، نیمه‎حساس، حساس و فوق حساس قرار گرفتند. به این ترتیب رقم رکورد به عنوان حساس ترین و رقم های مستر و لاکومکا به عنوان مقاوم ترین ارقام شناسایی شدند