سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی بیابان

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

ابوطالب قزل سفلو – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت مناطق بیابانی دانشگاه علوم کشاورزی و من
محمد عباسی – دانش آموخته کارشناسی ارشد آبخیزداری دانشگاه تهران

چکیده:

فرسایش خاک و تولید رسوب از معضلات اصلی در اکثر حوزه های آبخیز کشور است. به علت فقدان تجهیزات لازم هیدرومتری و رسوب سنجی در اکثر حوزه های آبخیز استفاده از مدل‌های تجربی فرسایش و رسوب اجتناب ناپذیر است. استفاده فراگیر از این مدل‌ها در کشور سبب گردید که تحقیق حاضر جهت ارزیابی دقت این مدل‌ها (MPSIAC و EPM) با مقایسه برآورد آن ها با میزان رسوب خروجی واقعی از حوزه به انجام برسد. حوزه آبخیز آق بند با مساحت ۶۲۵۷ هکتار در شمال غرب شهرستان گنبد (استان گلستان) واقع در منطقه ای بیابانی می‌باشد. نتایج حاصل از برآوردها رسوب زایی حوزه با استفاده از مدل‌های فوق‌الذکر نشان داد که عمر مفید بند خاکی آق بند به ترتیب به کمک مدل‌های MPSIAC و EPM 26 و ۲۰ سال تخمین زده می‌شود. در حالی که با گذشت ۱۰ سال از اولین آبگیری (۱۳۷۹) بند مذکور مخزن آن کاملاً مملو از رسوب گردیده است. این موضوع بیانگر تفاوت قابل ملاحظه بین برآورد مدل‌ها و شرایط مشاهداتی (واقعی) تولید رسوب حوزه است.